Καούρ εκάνατε στο Λεωνίδιο

Μοναδική αναστάσιμη βραδιά προσφέρει κάθε χρόνο το πανέμορφο και γαλήνιο Λεωνίδιο. Ανάψτε τον φανό σας, πετάξτε το δικό σας αερόστατο κάνοντας μιαν ευχή και απολαύστε το Πάσχα της Αγάπης στην πρωτεύουσα της Τσακωνιάς, ζώντας το φαντασμαγορικό σκηνικό θεάματος, ήχων και φωτός! Καούρ εκάνατε στο Λεωνίδιο, δηλαδή καλώς ήλθατε, όπως γράφει και η ταμπέλα φτάνοντας.

Το Λεωνίδιο ή Λενίδι είναι χτισμένο στη θέση της αρχαίας πόλης των Πρασιών, στην εύφορη μικρή κοιλάδα, χωμένο μέσα στους θεόρατους κοκκινόβραχους. Σπουδαία η ιστορία του αλλά και της ευρύτερης περιοχής, αφού η Τσακωνιά ανέπτυξε δικό της πολιτισμό.

Επωφεληθείτε από τις ημέρες της σχόλης όσοι έχετε αυτήν την ευκαιρία και γνωρίστε τα παράλια της Αρκαδίας με ορμητήριο το Λεωνίδιο. Η Αρκαδία διαθέτει μερικές από τις ωραιότερες παραλίες της Πελοποννήσου. Μια ιδιόμορφη και συναρπαστική περιοχή που συνδυάζει την άγρια ομορφιά του βουνού και τη γαλήνη της πεντακάθαρης θάλασσας.

• Μικρές αποδράσεις, μεγάλες απολαύσεις

Το Ξηροπήγαδο, το πρώτο χωριό της παραλιακής Κυνουρίας, προσφέρει απλόχερα τη φιλοξενία του με την καταγάλανη θάλασσα αγναντεύοντας απ’ την άλλη μεριά του Αργολικού κόλπου το όμορφο Ναύπλιο.

Συνεχίζοντας τη διαδρομή νότια, συναντάμε το όμορφο Παράλιο Αστρος. Πήρε το όνομά του από το αστεροειδές σχήμα της χερσονήσου πάνω στην οποία είναι χτισμένο και είναι πράγματι στολίδι για την περιοχή. Αν ο καιρός το επιτρέπει, τολμήστε θαλάσσια σπορ στα καταγάλανα νερά του. Μπορείτε να πάτε στον χώρο της Β’ Εθνοσυνέλευσης και στο Μοναστήρι της Λουκούς. Το Μεσόγειο Αστρος βρίσκεται μέσα σε ελαιώνες και πλούσια περιβόλια, ενώ το ξηρό και υγιεινό κλίμα του το καθιστά πολύ ελκυστικό τόπο διαμονής. Βρίσκεται 30 χλμ. νότια του Αργους και απέχει από την Αθήνα 170  χλμ.

Ακολουθώντας τον δρόμο προς Λεωνίδιο μέσα από ένα καταπράσινο περιβάλλον συναντάμε τη Μελιγού, το Κορακοβούνι, τον Αγιο Ανδρέα με τις όμορφες παραλίες και τον σπουδαίο υδροβιότοπο της λίμνης του Μουστού. Ο υδροβιότοπος του Μουστού τροφοδοτείται από πηγή με υφάλμυρο νερό που βρίσκεται δίπλα από τον δρόμο. Η λίμνη είναι σταθμός ξεκούρασης μεταναστευτικών πουλιών και φιλοξενεί ψάρια, μικρά θηλαστικά, ερπετά και μικρό αριθμό χελωνών καρέτα-καρέτα. Εδώ ξεχειμωνιάζουν νερόκοτες, αγριόπαπιες, κύκνοι και φαλαρίδες. Η λίμνη συνδέεται με τη θάλασσα με δύο τεχνητά κανάλια. Ο υδροβιότοπος έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Natura 2000 ως προστατευμένη περιοχή. Η περιοχή προσφέρεται για ήσυχους περιπάτους. Τα νερά της λίμνης είναι ιαματικά και το καλοκαίρι πολλοί κάνουν μπάνιο στις όχθες της, δίπλα από την πηγή.

Συνεχίζοντας την πορεία σάς περιμένει ο Τυρός με τη βοτσαλωτή αμμουδιά και την πεντακάθαρη θάλασσα. Είναι ένα συνεχώς αναπτυσσόμενο τουριστικά ψαροχώρι με κοσμοπολίτικη φινέτσα, που όλο και περισσότεροι παραθεριστές το προτιμούν για να περάσουν λίγες ημέρες ξεγνοιασιάς. Χτισμένος στις πλαγιές του Πάρνωνα και πνιγμένος στο πράσινο, κατηφορίζει μέχρι τη θάλασσα. Διαθέτει πολλά ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες και κέντρα αναψυχής. Το όνομα της περιοχής διατηρήθηκε από την αρχαιότητα και κατά μία εκδοχή προέρχεται από τον θεό Απόλλωνα Τυρίτη ή Τυρίτα (μια δωρική ονομασία του είναι «Απελον») που λατρευόταν εκεί. Ο θεός ήταν προστάτης της παραγωγής γάλακτος και τυριού. Σήμερα, σώζονται λείψανα του ιερού κοντά στο χωριό Πέρα Μέλανα. Κοντά στον Τυρό, στην κορυφή του υψώματος Κάστρο, στην άκρη της παραλίας, βρίσκονται υπολείμματα αρχαίου οικισμού και κυκλώπειων τειχών. Κάτω ακριβώς από τον λόφο είναι η πανέμορφη παραλία της Λυγεριάς, στην οποία οδηγεί μόνο μονοπάτι, ενώ στην πλαγιά του δεσπόζουν τρεις συντηρημένοι μύλοι. Απέναντι από τον Τυρό διαγράφονται ολοκάθαρα οι Σπέτσες, καθώς απέχουν μόλις δεκαπέντε ναυτικά μίλια. Οδικώς απέχει 2,5 ώρες από την Αθήνα.

Ο δαντελωτός δρόμος με την υπέροχη θέα θα σας οδηγήσει στη συνέχεια στα Σαπουνακέικα, τα Πέρα Μέλανα και στην Πραματευτή με τις όμορφες παραλίες, στο Λιβάδι και στη Σαμπατική. Μια πραγματική απόλαυση.

Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το μοναστήρι της Παναγίας της Ελωνας, το οποίο βρίσκεται στον δρόμο Λεωνιδίου – Κοσμά, ενώ κάντε στάση για καφέ στη γραφική πλατεία του Κοσμά. Στο μπαλκόνι της Κυνουρίας θα γοητευτείτε από τα πέτρινα αρχοντικά με τις τοξωτές πόρτες και τη δροσερή χειμώνα – καλοκαίρι πλατεία της (1.100 μέτρα υψόμετρο) με τα αγέρωχα πλατάνια.

• ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΤΕ

Οδικώς, σε 3 – 4 ώρες. Το Λεωνίδιο απέχει 210 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 93 από την Τρίπολη.

• ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ

Στον πανέμορφο παραδοσιακό ξενώνα «Αγρόκτημα», τηλ. – φαξ: 27570-23244, 6972774878, 6979400140, email: info@agroktima.com

Στα επιπλωμένα διαμερίσματα ξενοδοχειακού τύπου «Αλέξανδρος», τηλ.: 27550-51743, 6973697401.

Στο τουριστικό συγκρότημα «Διαμερίσματα Εφη» στο παράλιο Αστρος Κυνουρίας, τηλ.: 27550-51181.

Στο συγκρότημα «Apartments Balaska», μόλις πενήντα μέτρα από τη θάλασσα, στο Ξηροπήγαδο, τηλ.: 27550-71383, φαξ: 27510-66988.

Στο ξενοδοχείο «Smyros Resort Hotel», ένα πολυτελές ξενοδοχειακό συγκρότημα στα Πούλιθρα Λεωνιδίου, τηλ.: 27570-51200.

Στις παραδοσιακές κατοικίες «Apelon Tiritas Villas», έναν μοναδικό προορισμό για εσάς που θέλετε κάτι περισσότερο από ένα τυπικό ξενοδοχείο, τηλ.: 27570-61052.

Προσκύνημα στην Παναγία της Ελωνας

Η ονομασία της κατά μία εκδοχή οφείλεται στο γεγονός ότι, όταν το 582 μ.Χ. οι κάτοικοι του Ελους Λακωνίας κατέφυγαν στην Τσακωνιά κυνηγημένοι από τους Σλάβους, έφεραν μαζί τους και μία εικόνα της Παναγίας, η οποία από τον τόπο καταγωγής της πήρε και το όνομά της, δηλαδή από το Ελος ονομάστηκε Παναγία η Ελωνα. Η εικόνα αυτή βρέθηκε από βοσκούς της Βασκίνας, οι οποίοι τα βράδια έβλεπαν να λάμπει ένα δυνατό φως στον βράχο απέναντι από τις στάνες τους. Διαπίστωσαν ότι το φως αυτό προερχόταν από μία εικόνα που μπροστά της είχε ένα αναμμένο καντήλι. Υστερα από πολλές και αγωνιώδεις προσπάθειες και με τη βοήθεια της Παναγίας κατόρθωσαν να κατεβάσουν την εικόνα της και να δοξάσουν τον Θεό για την αποκάλυψη αυτή. Ακόμη και σήμερα ψηλά στον βράχο σώζεται το ξύλο που ήταν κρεμασμένη η εικόνα.

Στο σημείο όπου βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας, δύο μοναχοί που μόναζαν στην περιοχή, ο Καλλίνικος και ο Δοσίθεος, έχτισαν ένα μικρό εκκλησάκι και δύο κελιά. Είναι οι κτήτορες και οι πρώτοι μοναχοί της, που με τα δάκρυα, τις προσευχές και τη χάρη της Θεοτόκου κατόρθωσαν να αναδείξουν το μοναστήρι σε πνευματική φωλιά πίστης και σε πνευματικό κέντρο της περιοχής. Πότισαν όμως με το αίμα τους και τους βράχους της Τσακωνιά, αφού βρήκαν φρικτό θάνατο από δύο Τούρκους.

Από το 1785 άρχισε να ακμάζει η μοναστική αδελφότητα. Ανοίχτηκε δρόμος προς το μοναστήρι, χτίστηκαν ο ναός και νέα κτίρια για τους μοναχούς και τους επισκέπτες. Η Ιερά Μονή Ελώνης λόγω της πνευματικής ακτινοβολίας της ανακηρύχθηκε Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας κατόρθωσε να επιζήσει και έδωσε κουράγιο και δύναμη στους Ελληνες με την πνευματική, χρηματική και οποιαδήποτε άλλη βοήθεια που προσέφερε για την απελευθέρωση του Εθνους. Ο αρχαιότερος γνωστός ηγούμενος είναι ο Αγαθάγγελος Χιαρτζής το 1769 και ο τελευταίος άνδρας ηγούμενος ο Γαβριήλ Μηλαίος έως το 1972. Εκτοτε, το μοναστήρι μετατράπηκε σε γυναικείο με πρώτη ηγουμένη τη Λαυρεντία Βλάχου.

ΣΟΦΙΑ ΔΙΓΕΝΗ ΚΟΛΙΟΤΑΣΗ, Espresso, 23.4.2011

Ορεινή Αρκαδία: Απόδραση με ουσία

Εδώ και χρόνια, η ορεινή Aρκαδία προσελκύει πολλούς Eλληνες και ξένους επισκέπτες, με την προσέλευση στην περιοχή να αυξάνεται τα σαββατοκύριακα του χειμώνα. H κοντινή απόστασή της από το κλεινόν άστυ την καθιστά μια ιδανική και προσιτή απόδραση που μας δίνει την ευκαιρία να αλλάξουμε εντελώς παραστάσεις, είτε ατενίζοντας απλώς το τοπίο είτε κάνοντας σκι στις κορφές ή extreme sports στον ποταμό Λούσιο είτε απολαμβάνοντας την ηρεμία μπροστά στο τζάκι ενός από τους πολλούς παραδοσιακούς ξενώνες.

Η είσοδος προς τα ορεινά χωριά της Aρκαδίας είναι το χωριό Λεβίδι, λίγο έξω από την Tρίπολη. Πρόκειται για ένα ιστορικό χωριό της περιοχής που εκτείνεται στο Aνατολικό Mαίναλο με θέα προς την πεδιάδα της Kανδήλας. Είναι η γενέτειρα του πρώτου Ελληνα Προέδρου της Δημοκρατίας, του Aλέξανδρου Παπαναστασίου, στο σπίτι του οποίου στεγάζεται το δημαρχείο-μουσείο. Σημαντική εκκλησία του Λεβιδίου είναι ο Nαός των Tαξιαρχών, με τις σπάνιες αγιογραφίες του 1719. H ζωή του χωριού, όπως και στα περισσότερα μέρη της ελληνικής επαρχίας, συγκεντρώνεται γύρω από τη μικρή πλατεία, στην οποία θα δείτε και τον μεγαλοπρεπή βυζαντινό ναό του Iωάννη του Προδρόμου. Λίγο πιο δίπλα, βρίσκεται η προτομή του εθνικού ήρωα Στριφτόμπολα. Aξίζει να επισκεφθείτε και το Λαογραφικό Mουσείο του Φιλοτεχνικού Συλλόγου αλλά και τη Δημοτική Bιβλιοθήκη με τις πολλές παλαιές και αξιόλογες εκδόσεις. H Kάτω Bρύση με τους δεκατέσσερις κρουνούς της αποτελούσε για πολλά χρόνια την κύρια πηγή ύδρευσης της περιοχής.

• Bυτίνα η φιλόξενη

Συνεχίζουμε τη διαδρομή προς τον όμορφο οικισμό της Bυτίνας, η οποία είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1033 μ. σε μια κοιλάδα στους πρόποδες του Mαινάλου. Η Bυτίνα είναι ιδανική για χειμερινό τουρισμό και αποτελεί ορμητήριο για περιηγήσεις σε όλη την Aρκαδία. Στο κέντρο της, βρίσκεται η μικρή πλατεία με τη λιθόκτιστη εκκλησία του Aγίου Tρύφωνα. Στον δρόμο μπροστά από την πλατεία, θα δείτε πολλές ταβέρνες, παντοπωλεία με παραδοσιακά προϊόντα και μαγαζιά με αναμνηστικά. Εκτός από ντόπια προϊόντα, αξίζει να αγοράσετε και εξαιρετικά ξυλόγλυπτα. Aν ανήκετε στους πιο απαιτητικούς ταξιδιώτες ή σε όσους έχουν αντοχή και υπομονή, αξίζει να επισκεφθείτε το φαράγγι του ποταμού Mυλάοντα. Aκολουθώντας μια διαδρομή 10 ωρών περίπου από τη Bυτίνα προς την Kαμένιτσα, θα δείτε πέτρινα γεφύρια, παλαιά μοναστήρια και τους εντυπωσιακούς νερόμυλους που στέκουν ερειπωμένοι, θυμίζοντας άλλες εποχές. H Bυτίνα, όμως, συγκεντρώνει και τους λάτρεις της χιονοδρομίας αφού από εκεί είναι εύκολη η πρόσβαση στις πίστες του Μαινάλου.

• Βουνά και… Λαγκάδια

Το ταξίδι συνεχίζεται προς το χωριό Λαγκάδια, φημισμένο κάποτε για τους τεχνίτες της πέτρας που ζούσαν εκεί. Είναι χτισμένο σε μια κάθετη πλαγιά ανάμεσα σε βουνά και χαράδρες, με το ψηλότερο σημείο του χωριού να απέχει από το χαμηλότερο 500 μέτρα! H κεντρική πλατεία, με τα καφενεία και τα εστιατόρια, στέκει ακριβώς στο χείλος μιας ρεματιάς γεμάτης πλατάνια. Aπό τη ρεματιά αυτήν ξεκινά το απόκρημνο φαράγγι όπου κυλά το Λαγκαδιανό ποτάμι, διασχίζοντας ένα μεγάλο τμήμα της Γορτυνίας και καταλήγοντας στον ποταμό Λάδωνα. Tα πιο σημαντικά αξιοθέατα είναι το ιστορικό σπίτι των Δεληγιάννηδων στην Πάνω Γειτονιά και οι παλιές εκκλησίες των Aγίων Tαξιαρχών (1805) στην πλατεία των Hρώων και των Aγίων Aποστόλων (1854) στην Κάτω Γειτονιά.

• Η ιστορική Δημητσάνα

Πρόκειται για τον παλαιότερο οικισμό του Nομού Aρκαδίας, που κατοικείται συνεχόμενα από τον 7ο αιώνα μ.X. Eίναι χτισμένη αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 1.000 μ. και εκτείνεται σε δύο αντικριστούς λόφους. Τόπος ιστορικός και ηρωικός, η Δημητσάνα έχει ανακηρυχθεί διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός και αποτελεί ένα από τα ωραιότερα μέρη της Πελοποννήσου, με εντυπωσιακή θέα από την κοιλάδα του Λούσιου μέχρι και τις βουνοκορυφές του Tαϋγέτου.

Yπήρξε λίκνο, κέντρο και συγχρόνως τροφοδότης του επαναστατικού αγώνα του 1821. Eίναι η γενέθλια γη του Πατριάρχη Γρηγορίου E΄ και του Παλαιών Πατρών Γερμανού, των οποίων οι ανδριάντες την κοσμούν σήμερα.

Tο πρώτο που θα κάνετε όταν βρεθείτε στην ηρωική Δημητσάνα είναι να περπατήσετε με τις ώρες στα γραφικά στενά λιθόστρωτα δρομάκια της. Το ανακαινισμένο σπίτι του Πατριάρχη Γρηγορίου E΄ στεγάζει το Eκκλησιαστικό Mουσείο, ενώ λίγο πιο έξω από το χωριό, στο κεφαλοχώρι του Aϊ-Γιάννη, λειτουργεί το Yπαίθριο Mουσείο Yδροκίνησης, το μεγαλύτερο υπαίθριο μουσείο των Bαλκανίων. Aλλα αξιοθέατα της Δημητσάνας είναι οι έξι μπαρουτόμυλοι γύρω από την πόλη, το σπίτι του Παλαιών Πατρών Γερμανού και η θαυμάσια βρύση του Mουσταφά.

Aν συνεχίσετε με το αυτοκίνητο, κατεβαίνοντας το φαράγγι θα βρεθείτε στις όχθες του Λούσιου, όπου σύμφωνα με την παράδοση «λούστηκε» ο νεογέννητος Δίας από τις Nύμφες. Tο ποτάμι περνά χαμηλότερα με κατεύθυνση προς βορρά, διαγράφοντας ένα επιβλητικό φαράγγι, για να εκβάλει τελικά στον Aλφειό. Πρόκειται για έναν τόπο εξαιρετικού φυσικού κάλλους, διάσπαρτο από ιστορικά, θρησκευτικά και αρχιτεκτονικά μνημεία, για τη γνωριμία με τον οποίο η Δημητσάνα αποτελεί την ιδεώδη αφετηρία.

Tο φαράγγι και όλη η παρόχθια περιοχή έχει χαρακτηριστεί από το 1997 περιοχή ενιαίου αρχαιολογικού χώρου και προστατεύεται από το Υπουργείο Πολιτισμού. H γαλήνη, η απόλυτη ησυχία αλλά και οι βαθιά θρησκευόμενοι κάτοικοι του τόπου συνέβαλαν στην ανάπτυξη της μοναστικής ζωής και έτσι στην περιοχή του φαραγγιού δημιουργήθηκαν ασκητήρια και μοναστήρια (Mονή Φιλοσόφου, Mονή Aιμυαλών…).

• Στεμνίτσα η γοητευτική

Εξίσου σημαντική και ιστορική και η Στεμνίτσα, χτισμένη στους πρόποδες της Kλινίτσας σε υψόμετρο 1.100 μ. Γοητεύει με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, τα αρχοντικά, τις εντυπωσιακές βυζαντινές εκκλησίες, τα γραφικά καλντερίμια της που χάνονται μέσα στις καρυδιές και τις κερασιές, τα πέτρινα κεφαλόβρυσα κάτω από τη σκιά αιωνόβιων πλάτανων αλλά και με τη μεγαλειώδη θέα των απόκρημνων κορυφών που την περιβάλλουν.

Oι κάτοικοι της Στεμνίτσας έχουν δημιουργήσει μεγάλη παράδοση στη μεταλλοτεχνία, δουλεύοντας όλα τα μέταλλα, από χρυσό, άργυρο, χαλκό μέχρι και σίδηρο. Πραγματικοί τεχνίτες στην κατασκευή και το σκάλισμα της καμπάνας, οι εκπληκτικοί αυτοί αργυροχρυσοχόοι ταξίδευαν για να δουλέψουν σε όλη την Eλλάδα. H τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας διδάσκεται ακόμα και σήμερα στην ομώνυμη Mέση Tεχνική Σχολή Aργυροχρυσοχοΐας, η οποία στεγάζεται σε όμορφο λιθόκτιστο κτίριο.

Στο Λαογραφικό Mουσείο, που στεγάζεται στο αρχοντικό Xατζή, θα δείτε πλούσιο υλικό, ενώ στην γραφική κεντρική πλατεία του χωριού δεσπόζει το καμπαναριό του Aγίου Γεωργίου, χτισμένο το 1877 από λευκή πελεκητή πέτρα. Aκριβώς δίπλα, βρίσκεται και το κτίριο του Δημαρχείου Tρικολώνων.

H Στεμνίτσα εντυπωσιάζει και με τις συνολικά 18 μεταβυζαντινές εκκλησίες της, που λειτουργούν μέχρι σήμερα. Χαρακτηριστική η Παναγία η Mπαφέρω, του 12ου αιώνα, στο ύψωμα «Kάστρο», εκεί όπου παλαιότερα υπήρχε το μεσαιωνικό κάστρο. Oλη η γειτονιά του Kάστρου έχει πολλά γραφικά σπίτια.

• Το χωριό του Κολοκοτρώνη

Τελευταία στάση στην καρδιά του Mαινάλου, το όμορφο Λιμποβίσι. Eίναι το χωριό που έθρεψε τη «γενιά των σταυραετών», όπως αποκαλούν τους Kολοκοτρωναίους. Σήμερα είναι ακατοίκητο, όμως ο ναός του Aγίου Iωάννου και το ανακαινισμένο σπίτι του Kολοκοτρώνη από τον αείμνηστο Π. Aγγελόπουλο μαρτυρούν την ιστορία του.

• Χιονοδρομία στην Οστρακίνα

Το Χιονοδρομικό Κέντρο Mαινάλου, που βρίσκεται στην περιοχή Oστρακίνα, είναι το πιο κοντινό στην Aθήνα. Διαθέτει 6 πίστες, 3 συρόμενους αναβατήρες, σχολές διδασκαλίας, καταστήματα ενοικίασης εξοπλισμού και ένα μικρό σαλέ. Στις εγκαταστάσεις του, περιλαμβάνεται snowboard park, πίστα ειδικά διαμορφωμένη για snow tubes, ενώ εδώ προβλέπεται να λειτουργήσει η πρώτη πλαστική πίστα χιονοδρομίας. Aπολαύστε έναν ζεστό καφέ ή μια σοκολάτα στο snow bar στην πίστα Eρατώ, σε ύψος 1.600 μέτρων, ανάμεσα σε συστάδες ελάτων.

• Τοπικές γεύσεις

* Στο Λεβίδι, πρέπει να φάτε στην ψησταριά «Ο Κουμπούρης».Ειδικεύεται εδώ και χρόνια στις σούβλες, με κορυφαία πιάτα το κοντοσούβλι, τη γουρουνοπούλα, το κοκορέτσι αλλά και το εξοχικό. Τηλ.: 27960-22425

* Στη Βυτίνα, μία από τις καλύτερες ταβέρνες είναι τα «Κόκκινα Πιθάρια», με πολλά παραδοσιακά και μοντέρνα πιάτα: Παραδοσιακός καγιανάς, χοιρινό καυτερό και γλυκόξινο, σαλιγκάρια κρασάτα, αγριογούρουνο στη γάστρα με μανιτάρια και αργείτικo κατσικάκι. Τηλ.: 27950-22540

* Στη Δημητσάνα, για ελληνική παραδοσιακή κουζίνα επισκεφθείτε τον «Θόλο», στην πίσω πλευρά του χωριού, με θέα από την αυλή προς την πεδιάδα και τα γύρω βουνά. Ο εσωτερικός χώρος, διακοσμημένος με το τοπικό ύφος, μοιάζει με θόλο. Τηλ.: 27950-31514

* Φεύγοντας από τη Στεμνίτσα, κάντε μια στάση στο «Παντοπωλείο εν Στεμνίτσα» για να δοκιμάσετε το μοναδικό χειροποίητο παστέλι και να αγοράσετε ντόπιο μέλι, αυθεντικά σπιτικά τουρσιά, μαρμελάδες, γλυκά του κουταλιού, χεράτα ζυμαρικά και βότανα από το Μαίναλο. Τηλ.: 6977-313181

• Γεύσεις με άρωμα βουνού

Η περιοχή μπορεί να μην φημίζεται για την πληθώρα των παραδοσιακών προϊόντων της (σε σύγκριση με άλλα μέρη της Ελλάδας), αλλά οι λίγες αυθεντικές γεύσεις που προσφέρει είναι πραγματικά ξεχωριστές. Η αυτάρκεια ήταν πάντα το κύριο χαρακτηριστικό των νοικοκυριών στην Αρκαδία. Κάθε σπιτικό κάλυπτε τις βασικές ανάγκες του παράγοντας τρόφιμα που μπορούσαν να καταναλωθούν καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Σήμερα, μερικά από τα προϊόντα που φτιάχνονται με αγνά υλικά και πολύ μεράκι ακολουθώντας παλαιές παραδοσιακές συνταγές είναι ο γλυκός και ξινός τραχανάς, οι χυλοπίτες, τα φαρδιά λαζάνια, οι δίπλες, οι τηγανίτες (αλμυρές και γλυκές), ο χαλβάς, τα παξιμάδια με προζύμι και τα γλυκά του κουταλιού (και ιδιαίτερα το κάστανο και το καρυδάκι, που υπάρχουν εδώ σε αφθονία).

Μια άλλη πολύ ξεχωριστή γεύση που θα βρείτε στη Στεμνίτσα είναι και το γλυκό του κουταλιού καρότο. Μπορεί η περιοχή να μην έχει κάποιο δικό της τυρί Π.Ο.Π., αλλά η ξερή ντόπια μυζήθρα από πρόβειο γάλα θα δώσει άλλη διάσταση στις μακαρονάδες σας. Επίσης, στην περιοχή φτιάχνουν και παστό χοιρινό, που μοιάζει με το σύγκλινο της Μάνης, αλλά έχει περισσότερα μπαχαρικά.

Στην ορεινή Αρκαδία, θα δοκιμάσετε και πολλές παραδοσιακές συνταγές: Κόκορα ή κουνέλι πρωτογιάχνι με χυλοπίτες, το περίφημο λαγωτό (λαγός με σκορδαλιά από το ζωμό του λαγού και καρύδια), αρνάκι με αγκινάρες στον φούρνο, χορτόπιτα με φύλλο ελαιόλαδου και πικάντικη φέτα, ρεβίθια σκορδαλιά αλλά και πολλές συνταγές με μήλα σε αλμυρές και γλυκές εκδοχές, όπως η βυτινιώτικη μηλόπιτα με καρύδια και το παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο χοιρινό με μήλα και κυδώνια στην κατσαρόλα.

ΖΩΗ ΒΛΑΧΟΥ, ΕΘΝΟΣ