Βιέννη: Τα παραμύθια βγαίνουν αληθινά

  • Στην πρωτεύουσα της Αυστρίας δεν γυρίζουμε μόνο πίσω σε άλλες εποχές, αλλά ζούμε κι ένα κομμάτι του μέλλοντος. Μια πόλη που η μουσική την έχει κυριεύσει και όλα έχουν έναν αλλιώτικο ρυθμό

Η Βιέννη στο μυαλό μου ήταν μια σύγχρονη μηχανή του χρόνου που σε γυρίζει με τον πιο γρήγορο τρόπο σε περασμένες εποχές. Δεν ήξερα ποια απ’ όλες πήγαινα να συναντήσω. Τη μεσαιωνική Βιέννη, εκείνη της Αναγέννησης, ή μήπως τη Βιέννη του Μπαρόκ και της Μαρίας Θηρεσίας; Αλλά πώς να παραλείψω και εκείνη του Μότσαρτ και του 19ου αιώνα με τους υπέροχους ζωγράφους τον Κλιμτ και τον Σίλε; Και πώς μπορώ να μην μπω στον πειρασμό να ξαπλώσω στο ψυχαναλυτικό ντιβάνι του κύριου Φρόυντ;

Χριστουγεννιάτικος στολισμός στη Βιέννη

Χριστουγεννιάτικος στολισμός στη Βιέννη

Η πόλη αυτή χωράει πολλούς αιώνες, πολλές μορφές τέχνης και ακόμα πιο πολλές ιστορίες και τελικά αυτό που έπρεπε να πάρω μαζί μου ήταν… πολλά ζευγάρια μάτια που θα με βοηθούσαν να αφομοιώσω όλα αυτά που κρύβει. Οσο για τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα και το σκηνικό ευδαιμονίας που παρουσιάζουν τα ταξιδιωτικά γραφεία, μπορεί η Βιέννη να είναι ιδανική για τις γιορτές, αλλά προσφέρεται και όλο τον χρόνο.

Το άγαλμα του Μότσαρτ στη Βιέννη προσελκύει πολλούς τουρίστες καθημερινά. Ερχονται να εναποθέσουν ένα λουλούδι προς τιμή του σπουδαίου συνθέτη

Το άγαλμα του Μότσαρτ στη Βιέννη προσελκύει πολλούς τουρίστες καθημερινά. Ερχονται να εναποθέσουν ένα λουλούδι προς τιμή του σπουδαίου συνθέτη

Με μεγάλες προσδοκίες συνάντησα τελικά μια σύγχρονη πόλη. Τίποτα εδώ δεν προσβάλλει την αισθητική σου και το βλέμμα επιτέλους ξεκουράζεται. Μια πόλη καθαρή, χάρμα οφθαλμών… αγέρωχη με το Δούναβη να φλερτάρει μαζί της.

Με τόσο μεγάλη μουσική κληρονομιά, σίγουρα είναι μια πόλη χωρίς φάλτσα, αφού η αρμονία δεν προκύπτει μόνο από το τοπίο, αλλά και από τις χειρονομίες των ίδιων των ανθρώπων που σέβονται την πόλη τους και την αγαπούν.

Στη Βιέννη καίει όμως ένας πυρετός «ώριμης» εφηβείας. Αν δεν είσαι νέος αισθάνεσαι νέος, αφού ο φοιτητόκοσμος και η νεολαία είναι παντού… Αλλά εκεί που νιώθεις εκκεντρικός τινέιτζερ έρχεται η ιστορία και σε προσγειώνει με ένα τρόπο απροσδόκητο. Το χθες, το σήμερα και το αύριο μπλέκονται σε ένα γοητευτικό κοκτέιλ που μαγεύει τις αισθήσεις.

  • MUST ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
  • Μη χάσετε τη συναυλία της Πρωτοχρονιάς που οργανώνει η μεγάλη φιλαρμονική της Βιέννης και ο σύλλογος μουσικών.
  • Ακούστε την Ενάτη συμφωνία του Μπετόβεν στις 31 Δεκεμβρίου και 1 Ιανουαρίου στο Κοντσέρτχαους
  • Επισκεφτείτε τις χριστουγεννιάτικες υπαίθριες αγορές
  • Δοκιμάστε ψητά κάστανα και ζεστό κρασί από τους πλανόδιους πωλητές στον δρόμο
  • Μια πόλη ιδανική για περιπάτους

Ξεκινάμε τη μεγάλη μας βόλτα από τη συνοικία Στέφανστομ.Βαδίζουμε στους σπειροειδείς δρόμους και τις όμορφες πλατείες που αποτελούν το παλιό κέντρο της Βιέννης. Μετά τον β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι ανασκαφές έφεραν στο φως τα ερείπια ενός Ρωμαϊκού οχυρού 2.000 ετών. Στη περιοχή αυτή εκπροσωπούνται όλες οι επόμενες εποχές της Βιέννης -από τα ρομαντικά τόξα της εκκλησίας Ρούπεχτσκιχρε έως το εντυπωσιακό κτίριο Χάας Χάους από ατσάλι και γυαλί στη Στέφανσπλατς. Πολλά από τα κτίρια της περιοχής στεγάζουν δημόσιες υπηρεσίες, γραφεία, εστιατόρια, αλλά και καταστήματα.

Στην πόλη ο Αγιος Στέφανος «ελέγχει» τα πάντα. Ο Καθεδρικός ναός του ξεχωρίζει καθώς είναι στο επίκεντρο της πόλης και ένα από τα πιο φανταχτερά της κοσμήματα.

Λίγο πιο κάτω στο Φιγκαροχάους βρίσκεται και ένα από τα σπίτια που έζησε ο Μότσαρτ και επί τρία συναπτά έτη συνέθεσε πολλά από τα σημαντικότερα έργα του. Νιώθεις δέος και μόνο στη ιδέα ότι χρησιμοποίησε τα ίδια αντικείμενα που τώρα αγγίζεις.

Λίγα τετράγωνα μετά βρίσκεται η ακαδημία Επιστημών. Η μεγάλη αίθουσα Αούλα είναι από τα ομορφότερα σαλόνια της Βιέννης.

Ξεχνιόμαστε για ώρα στη συνοικία Χόφμπουργκ, μια περιοχή που ξεκίνησε σαν ταπεινό φρούριο αλλά με την πάροδο των αιώνων επεκτάθηκε και έγινε ένα τεράστιο ανάκτορο, το Χόφμπουργκ. Η επέκτασή του συνεχιζόταν μέχρι λίγο πριν από την πτώση των Αψβούργων από την εξουσία. Ο παλιός κήπος των ανακτόρων αποτελεί σήμερα τους κήπους Φόλκσγκαρτεν και Μπουργκάρτεν, ενώ ορισμένα από τα κτίρια έχουν γίνει θαυμάσια μουσεία. Η περιοχή ενώ την ημέρα είναι γεμάτη τουρίστες, τη νύχτα ερημώνει και μοιάζει σαν τέλειο σκηνικό για να καταστρώσει η… Μαρκησία ντε Μαρτέιγ (ηρωίδα του βιβλίου του Λακλός «Επικίνδυνες σχέσεις») τις επόμενες μηχανορραφίες της!

  • Στα ανάκτορα και στη σχολή ιππασίας

Τη Βιέννη σίγουρα μπορείς να την πεις Αυτοκρατορική. Δεν έχει ούτε ένα ούτε δυο, αλλά αναρίθμητα ανάκτορα. Αρκετά παλάτια έχουν πλέον μετατραπεί σε πρεσβείες, γραφεία, ακόμα και διαμερίσματα. Η περιοχή βέβαια είναι η πιο κοσμική της Βιέννης, γεμάτη καταστήματα, αίθουσες τέχνης και καφέ.

Επισκεπτόμαστε την κατοικία Λάους Χάους του 1912, το απέριττο αρχιτεκτονικό σχέδιο της οποίας προσέβαλλε, λένε, τις συντηρητικές ευαισθησίες του Δούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου ο οποίος προτιμούσε πολυτελή διακόσμηση. Κάνουμε μια στάση στο περίφημο Ζαχαροπλαστείο Ντέμελ, όπου βρίσκεται το… «άντρο της σοκολάτας». Η διακόσμηση είναι εξαιρετική αλλά κανείς δεν την προσέχει, αφού όλοι έχουμε επικεντρωθεί στη γλυκιά απόλαυση της Βιεννέζικη Σοκολάτας.

Εδώ βρίσκεται και η Χειμερινή σχολή Ιππασίας. Το κτίριο φτιάχτηκε με εντολή του Καρόλου ΣΤ΄, το 1729. Σήμερα εδώ γίνονται επιδείξεις ιππασίας (διάρκειας 80΄) με τα εξαιρετικά Αυστριακά λευκά άλογα της ράτσας Λίπιτσάνερ. Χωρίς να κόψουμε εισιτήριο παρακολουθούμε την πρωινή προπόνηση με αυτά τα υπέροχα και σπάνια άλογα.

Συνεχίζουμε τις βόλτες μας στη συνοικία Δημαρχείου, επισκεπτόμαστε τη συνοικία του 18ου αιώνα Γιόζεφστατ: αν και βρίσκεται λίγο έξω από το κέντρο, έχει έντονη πολιτιστική ζωή και ένα πολύ δημοφιλές θέατρο. Στη Λάνγκε Γκάσε τα σπιτάκια της αυλής που προορίζονταν για υπηρέτες και εργάτες του 18 αιώνα έχουν μείνει σχεδόν ίδια παρά το πέρασμα του χρόνου. Μοιάζει σαν να βρισκόμαστε μέσα σε ένα ζωντανό παραμύθι.

Συνεχίζουμε τη διαδρομή μας προς το θέατρο Γιόζεφστατ, ένα από τα παλαιότερα της Βιέννης. Εχει ένδοξη ιστορία, κτίστηκε το 1822 και φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις, χορό, αλλά και όπερα. Σε αυτό το θέατρο διηύθυνε έργα του ο Μπετόβεν.

  • Σύγχρονα παραμύθια σε μια σύγχρονη πόλη

Οι πεζόδρομοι στο Σπίτελμπεργκ είναι απόλαυση με τα αναστηλωμένα κτίρια με τους κήπους και τις φροντισμένες αυλές. Είναι ιδανική περιοχή για βόλτες και συχνές στάσεις στα υπέροχα καταστήματα που πωλούν τις περίφημες Βιεννέζικες σοκολάτες.

Αργότερα επισκεπτόμαστε τη συνοικία των μουσείων: Το Μουζεουμσκβατριρ Βεν, που κάποτε στέγαζε τους αυτοκρατορικούς στάβλους και τις αποθήκες αμαξών σήμερα είναι ένα από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά κέντρα του κόσμου.

Φιλοξενεί από κλασικά μουσεία τέχνης μέχρι χώρους παρουσίασης ταινιών, θέατρο, καταστήματα, καφετέριες, εστιατόρια.

Επισκεπτόμαστε και το Μουσείο Λέοπολντ με τη μεγαλύτερη συλλογή σε έργα του Εγκον Σίλε (η μεγαλύτερη συλλογή στον κόσμο) και στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Ιδρυμα Λούντβιχ πιο γνωστό σαν MUMOK.

Εκεί αναζητούμε και τον «άντρα οκλαδόν», το έργο δηλαδή του Ντερέν που είναι παγκοσμίως γνωστό.

Στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης θαυμάζουμε σημαντικά έργα όπως αυτά του Βελάσκεθ, του Μπρέγκελ, και την περίφημη αλατιέρα του Τσελίνι. Στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας την παράσταση κλέβει ο θαυμάσιος θόλος, αλλά και ο Ελληνας θεός ήλιος από ορείχαλκο.

Για το τέλος αφήνουμε το Μπελβεντερε. Γιατί Βιέννη χωρίς Μπελβεντέρε δεν γίνεται. Πρόκειται για μια μεγαλόπρεπη συνοικία. Τα δυο ανάκτορα που βρίσκονται εκεί έχουν γίνει πλέον δημόσιες πινακοθήκες, ενώ το ανάκτορο Σβάρτσενμπεργκ μετατράπηκε σε ξενοδοχείο.

Τα ανάκτορα σχεδίασε ο Γιόχαν Λούκας Φον Χίλντεμπρανρ, ενώ οι κήποι έχουν σχεδιαστεί κατά τα Γαλλικά πρότυπα από τον Ντομινίκ Ζιράρ. Είναι διαμορφωμένοι σε τρία επίπεδα. Το Ανω Μπελβεντέρε προοριζόταν να είναι μια συμβολική απεικόνιση της δόξας του πρίγκιπα Ευγενίου και το χρησιμοποιούν για τις δεξιώσεις και τους χοροεσπερίδες. Εντυπωσιακή είναι η σάλα Τερένια με την πλατιά σκάλα.

Και φυσικά εδώ, στο άντρο της ευδαιμονίας και της πολυτέλειας, βρίσκεται και η θαυμάσια συλλογή με τα έργα του Γκουστάβ Κλίμτ που αποτελεί το κύριο αξιοθέατο του Μπελβεντέρε. Θαυμάζουμε την Ιουδίθ, το περίφημο «φιλί», αλλά και μεταγενέστερα έργα του. Στον ίδιο χώρο βρίσκεται και ο αιμοβόρος τίγρης του Όσκαρ Κοκόσκα.

Στο κάτω Μπελβεντέρε ενδιαφέρον έχει το κτίριο Ορανζέρι που χρησίμευε για να προφυλάσσουν τα ευαίσθητα φυτά του χειμώνα.

Ενα πολυτελές θερμοκήπιο στο εσωτερικό του οποίου υπάρχουν αριστουργήματα της γοτθικής και της πρώιμης αναγεννησιακής ζωγραφικής και γλυπτικής.

  • FAST INFO
  • Η όπερα

Η κρατική όπερα της Βιέννης άνοιξε στις 25 Μαΐου του 1869 υπό τους ήχους του Ντον Τζιοβάνι του Μότσαρτ. Επισκεφτείτε την και παρακολουθήστε παράσταση ακόμα και όρθιοι! Την τελευταία Πέμπτη του Καρναβαλιού της Βιέννης γίνεται ο Χορός της Οπερας, ένα κοσμικό γεγονός στη διάρκεια του οποίου ευκατάστατα κορίτσια ντυμένα με λευκές τουαλέτες ανοίγουν το χορό μαζί με τους συνοδούς τους. Η τιμή του εισιτηρίου στην όπερα κυμαίνεται από τα 5 μέχρι τα 150 ευρώ. Τα εισιτήρια διατίθενται μια εβδομάδα πριν την παράσταση.

  • Βιεννέζικο Μπαίσλ

Οι Ιταλοί έχουν τις τρατορίες στη Βιέννη υπάρχουν τα Μπαίσλ. Είναι χώροι διακοσμημένοι με απλό τρόπο όπου μπορείτε να δοκιμάσετε κυρίως ντόπιες σπεσιαλιτέ. Το όνομα προέρχεται από τα Εβραϊκά, αφού τον 18ο αιώνα η πόλη είχε πολλούς Εβραίους εστιάτορες. Δοκιμάστε Τάφελσπίτς (βραστό μοσχάρι) και Βανιλί­ροστ­μπραστεν, ένα παράξενο ψητό κατσαρόλας με σκόρδο. Και φυσικά τα σνίτσελ που είναι όμως μαγειρεμένα με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

  • To κεντρικό νεκρο­ταφείο

Είναι το μεγαλύτερο της Αυστρίας με δυόμισι εκατομμύρια τάφους. Ανοιξε το 1874 στα νότια περίχωρα της πόλης. Εδώ θα δείτε τους τάφους των μεγάλων μουσικών της – του Γιόχαν Στράους και του πατέρα του, του Μπετόβεν, του Σούμπερτ και του Μπράμς. Υπάρχει κι ένα μικρό μνημείο του Μότσαρτ που κηδεύτηκε όμως στο κοιμητήριο του Αγίου Μαρξ.

  • Ξενάγηση

Η καλύτερη ξεναγός ονομάζεται Renate Bauer και κάνει ομαδικές και μεμονωμένες ξεναγήσεις. Είναι σαν να έχεις μια καλή και ενημερωμένη φίλη που ζει στη Βιέννη και είναι πρόθυμη να μοιραστεί μαζί μας όλες τις μυστικές της διευθύνσεις (μιλάει άπταιστα Ελληνικά, www.fremden­fuehrerwien.at τηλ 0043 1 9421121).

  • Διαμονή

«LΕ Meridien» (Οpernring 13, τηλ 43 1 5889008, www.lemeri­dien.com ). Πολύ μοντέρνα και άνετα δωμάτια ακριβώς στην καρδιά της πόλης. Eξαιρε­τικής αισθητικής και η εσωτερική πισίνα.

«Hotel Bristol» (Karntner Ring 1, τηλ 43 1 5151600, www.westin.com/Bristol ). Θα έχετε την αίσθηση ότι βρίσκεστε σε ένα από τα δωμάτια της πριγκίπισσας Σίσσυς. Υπέροχη διακόσμηση, για βασιλικές μέρες και νύχτες.

«Style hotel» ( www.stylehotel.at , Herrengrasse 12, τηλ 43 1 2278002). To λέει και το όνομά του. Ενα πολύ στιλάτο ξενοδοχείο με 78 δωμάτια και ένα από το πιο γνωστά εστιατόρια και μπαρ στη πόλη το περίφημο «Sapori».

«Αltsadt» (Kichengasse 21, τηλ 43 1 5226666, www.altstadt.at ). Δωμάτια υπέροχα με μαύρες ταπετσαρίες και πολυελαίους και μεγάλες μπανιέρες με ποδαράκια. 49 δωμάτια το ένα πιο μοντέρνο και μαγικό από το άλλο.

«Palais Coburg» (Coburgbastei 4, τηλ 43 1 518187, www.palais-coburg.com ). Ακόμα και αν δεν μείνετε εκεί αξίζει να τα επισκεφτείτε έστω για να πάρετε από αυτό λίγη αστερόσκονη.

Φαγητό
«Restaurant Weibel 3» (Rimergasse 1-3/Ecke Wollzeile, τηλ 43 1-5133110, www.weibel.at ). Υπέροχα σνίτσελ. Δοκιμάστε τα σε τολμηρούς συνδυασμούς. Μοντέρνος χώρος και εγγύηση για ένα απολαυστικό δείπνο.

«Vincent» (Grobe Pfarrgasse 7, 43 1-2141516). Το έχουν όλοι οι οδηγοί. Το εκτιμούν ιδιαίτερα και οι Βιεννέζοι. «Νemtoi restaurant Bar» (Auersoer­gstrabe 9, τηλ. 43 1 2282860). Το φαγητό εδώ δεν είναι μόνο απόλαυση, αλλά και υψηλή τέχνη.

«Planter’ s club» (Zelinkagasse4, www.plantersclub.at ). Είναι σαν να βρίσκεστε μέσα σε ένα θερμοκήπιο ευδαιμονίας. Ο Γυάλινος θόλος είναι ονειρεμένος. Υπέροχος χώρος για να απολαύσετε το ποτό σας και να φάτε κάτι ελαφρύ.

«ΥelLow» (Mariahilfer Strabe127, www.yellow.co.at ). Από τα πιο μοντέρνα εστιατόρια στην πόλη. Ολο κίτρινο όπως μαρτυρά και το όνομά του. Το μαύρο μπαρ όχι μόνο κάνει κοντράστ, αλλά μαζεύει και τον πιο μοδάτο κόσμο στην πόλη.

Γράψτε ένα σχόλιο

Τιρόλο: Μια οικολογική περιπέτεια…

  • Το πληθωρικό Τιρόλο απευθύνεται στους ταξιδευτές που διαθέτουν ανεπτυγμένη οικολογική συνείδηση και αναζητούν την περιπέτεια στην αγκαλιά της αλπικής φύσης
  • Στο λεξικό των ταξιδιωτών, το λήμμα «Τιρόλο» ερμηνεύεται ως ένας ορεινός παράδεισος στην καρδιά των Αλπεων. Αιώνιοι παγετώνες, γυμνές κορυφογραμμές, ορεινές λίμνες, αλπικά βοσκοτόπια, πυκνά ελατοδάση, ορμητικοί καταρράκτες και κατάφυτες κοιλάδες συνθέτουν ένα τοπίο που έχει καταφέρει να παραμείνει σε μεγάλο βαθμό αλώβητο από την ανθρώπινη παρέμβαση.

Ειδυλλιακό τοπίο των Αυστριακών Αλπεων, κοντά στο χωριό Gerlos.
Ειδυλλιακό τοπίο των Αυστριακών Αλπεων, κοντά στο χωριό Gerlos.

Επιχειρήστε μια βουτιά στην πράσινη «θάλασσα» των Αλπεων ξεκινώντας από την πρωτεύουσα του Τιρόλο, το Ινσμπρουκ. Η ιστορική πολιτεία της Δυτικής Αυστρίας είναι κτισμένη σε υψόμετρο 547 μ. και απλώνει τις γειτονιές της δίπλα στις όχθες του ποταμού Ιν. Φωλιάζει στη μέση μιας μεγάλης κοιλάδας, κάτω ακριβώς από τη βαριά σκιά των βουνοκορφών της οροσειράς Κάρβεντελ.

Το μεσαίο παραθυρόφυλλο στο πανδοχείο της κωμόπολης Zell am Ziller είναι μια υπέροχη ζωγραφιά.

Το μεσαίο παραθυρόφυλλο στο πανδοχείο της κωμόπολης Zell am Ziller είναι μια υπέροχη ζωγραφιά.

Πόλη με αυθεντική μεσαιωνική φυσιογνωμία και αλπικό κλίμα, η τιρολέζικη πρωτεύουσα υποδέχεται περίπου 2.000.000 επισκέπτες ετησίως. Διαθέτει υποδειγματική τουριστική υποδομή, σύγχρονη πολεοδομία και φημίζεται για τις άρτιες εγκαταστάσεις χειμερινών σπορ που διαθέτει, στις οποίες φιλοξενήθηκαν δυο φορές κατά το παρελθόν χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες.

Με την ονομασία Ινσμπρουκ, η πολιτεία του Τιρόλο μνημονεύεται στις σελίδες της ιστορίας από το 1027, παρόλο που η πόλη προϋπήρχε αρκετές δεκαετίες νωρίτερα ως διαμετακομιστικό κέντρο Ιταλών και Γερμανών εμπόρων.

Ηταν έδρα των Αμψβούργων, της δυναστείας των Δουκών του Τιρόλο γι’ αυτό και περπατώντας στους πλακόστρωτους δρόμους της παλαιάς πόλης (Αλτσάτ) θα θαυμάσετε περίτεχνα κτίρια μπαρόκ, μεσαιωνικές κατοικίες και επιβλητικά παλάτια, λαμπρές μαρτυρίες της δημιουργικής περιόδου των Αυστριακών αυτοκρατόρων του Ινσμπρουκ.

  • ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΙΝΣΜΠΡΟΥΚ

Τα σημαντικότερα ιστορικά αρχιτεκτονήματα του Ινσμπρουκ βρίσκονται στην κεντρική αρτηρία του παλιού τομέα της πόλης (τη λεωφόρο Maria Theresien Strasse και την προέκτασή της, Herzog Friedrich Strasse). Εδώ υπάρχει το μπαρόκ παλάτι Trapp, η εκκλησία Spitalkiche (17ου αιώνα) και η γοτθικού ρυθμού εκκλησία Hofkirche (1553), με τα 28 τεράστια μπρούντζινα αγάλματα βασιλέων, διακοσμημένα με αυθεντικά ρούχα και κοσμήματα του 16ου αιώνα.

Μια στάση αξίζει να κάνετε στο πανδοχείο «Goldener Adler», που μετρά πεντακόσια χρόνια ζωής. Γνωρίστε επίσης το μεσαιωνικό πανδοχείο «Weisses Kreuz» (Λευκός Σταυρός), όπου διέμεινε το 1769 ο δωδεκάχρονος τότε Αμαντέους Μότσαρτ, όταν έδωσε μια συναυλία προς τιμή του κόμη Κούνιγκλ. Η «Αψίδα του Θριάμβου» σας περιμένει στο κέντρο του Ινσμπουρκ, όπως και η περίφημη «Στήλη της Αγίας Αννας» (1706). Στους τρεις ορόφους του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης (Volkskunstmuseum) εκτίθενται παραδοσιακά αντικείμενα της τιρολέζικης υπαίθρου, από τον Μεσαίωνα μέχρι τον 19ο αιώνα.

Μην παραλείψετε, τέλος, να επισκεφθείτε την «Goldenes Dachl», τη διάσημη «Χρυσή Στέγη» με τα 2.657 επιχρυσωμένα κεραμίδια που κοσμούν το μπαλκόνι απ’ όπου παρακολουθούσε τα δρώμενα της πόλης ο αυτοκράτορας Μαξιμιλιανός Α’. Από το μπαλκόνι με την επιχρυσωμένη σκεπή, τα κυριακάτικα πρωινά του καλοκαιριού μια κλασική ορχήστρα με ρούχα εποχής παίζει για το φιλόμουσο κοινό.

  • ΥΠΕΡΘΕΑΜΑ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗ KRIMMEL

Για τους ντόπιους, το Τιρόλο αποτελεί μια εθνική κληρονομιά τεράστιας οικολογικής αξίας που προσπαθούν να παραδώσουν ανέπαφη στις επόμενες γενιές.

Μέσα από ένα εκτεταμένο δίκτυο επαρχιακών οδών, η προτεινόμενη διαδρομή, που είναι μια από τις συναρπαστικότερες του Τιρόλο, θα σας αποκαλύψει δυο από τα ωραιότερα μνημεία της αυστριακής φύσης: τον καταρράχτη Krimmel και τον παγετώνα Pasterze. Και τα δυο βρίσκονται μέσα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Hohe Tauern, του μεγαλύτερου αλπικού φυσικού καταφυγίου της Ευρώπης. Στο κέντρο αυτού του προστατευμένου κόσμου της αλπικής χλωρίδας και πανίδας ορθώνεται η ψηλότερη βουνοκορφή της Αυστρίας, Grossglockner (3.798 μ.).

Από το Ινσμπρουκ ακολουθήστε τον αυτοκινητόδρομο Ε 45 προς τα ανατολικά. Σε 40 χλμ. θα βγείτε στην έξοδο προς τις κωμοπόλεις Fugen και Zell am Ziller. Θα πάρετε τον επαρχιακό δρόμο 169 και σε 20 χλμ. θα βρεθείτε στην Zell am Ziller. Στην ειδυλλιακή κοιλάδα που ανοίγεται μπροστά σας, οι μικροί παραδοσιακοί οικισμοί διατηρούν την αυθεντική ατμόσφαιρα των Αλπεων, ενώ οι ντόπιοι έχουν ιδιαίτερα φιλική διάθεση.

Μετά την Zell am Ziller μπαίνετε στον επαρχιακό άξονα 165, με προορισμό τα χωριά Gerlos (17 χλμ.) και Krimmel (38 χλμ.). Τα βουνά Gerlosbach προσφέρουν ένα υπέροχο αλπικό θέαμα καθ’ οδόν.

Λίγο μετά το χωριό Gerlos, ο δρόμος απομακρύνεται από το ομώνυμο ποτάμι (το οποίο κυλούσε παράλληλα με τον δρόμο στα προηγούμενα χιλιόμετρα) και αρχίζει να ανηφορίζει, μέχρι να σας ανεβάσει στο πέρασμα Gerlospass (1.507 μ.). Δεκάδες καλοσχεδιασμένες κατηφορικές στροφές θα σας οδηγήσουν κατόπιν μπροστά στον καταρράκτη Krimmel, ένα πραγματικό υπερθέαμα.

Σταθμεύστε το όχημά σας στον χώρο του πάρκινγκ και ξεκινήστε μια ευχάριστη πεζοπορία μέσα στην πυκνή αλπική βλάστηση. Ενα σηματοδοτημένο μονοπάτι οδηγεί δίπλα στον καταρράκτη.

  • FAST INFO
  • ΟΔΙΚΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ

Για να φτάσετε στο Ινσμπρουκ από την Ιταλία (Αγκόνα – Ινσμπρουκ 615 χλμ., Βενετία – Ινσμπρουκ 380 χλμ.), θα οδηγήσετε μέσω του συνοριακού περάσματος Brennero (Μπρένερο). Στα σύνορα της Αυστρίας προμηθευτείτε το αυτοκόλλητο σήμα Vignette (εν είδει διοδίων για τους εθνικούς δρόμους της Αυστρίας).

  • ΤΟ ΙΝΣΜΠΡΟΥΚ ΑΠΟ ΨΗΛΑ

Εχετε τρεις επιλογές για να θαυμάσετε το Ινσμπρουκ από ψηλά. Μπορείτε να ανηφορίσετε πεζή στον πύργο Stadtturm (Στάντουρμ), να ανεβείτε με ασανσέρ στον ατσαλένιο πύργο Bergisel (Μπέργκιζελ) ή να πάτε με το αυτοκίνητό σας στο κοντινό ύψωμα Ηungerburg (Ούνγκερ­μπουρ­γκ).

  • ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΡ­ΡΑΚΤΗ

Η είσοδος στον χώρο του καταρράχτη Krimmel είναι ανοιχτή καθημερινά από τα μέσα Απριλίου έως τα τέλη Οκτωβρίου. Τιμές εισιτηρίου: Ενήλικες – 2 ευρώ, παιδιά (6 – 15 ετών) 0,50 ευρώ.

  • Ο ΨΗΛΟΤΕΡΟΣ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Τα ορμητικά νερά του πέφτουν από ύψος 380 μ. Ο καταρράκτης Krimmel είναι ο ψηλότερος της Ευρώπης και ο πέμπτος ψηλότερος στον κόσμο. Με περίπου 350.000 επισκέπτες ετησίως, ο καταρράχτης του Εθνικού Πάρκου Hohe Tauern συγκαταλέγεται στα δημοφιλέστερα και τουριστικά πιο επισκέψιμα αξιοθέατα της αυστριακής φύσης. Μια πεζοπορική διαδρομή που φτάνει στα 1.270 μ. προσφέρει τη δυνατότητα να βρεθείτε αρκετά κοντά σ’ αυτό το θαύμα της αλπικής φύσης και να νιώσετε την τρομερή δύναμη του νερού.

  • ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΩΝ ΑΛΠΕΩΝ

»Μετά τον καταρράκτη Krimmel, η περιπλάνηση στην αυστριακή φύση συνεχίζεται πάντα από την επαρχιακή αρτηρία 165. Επόμενος προορισμός είναι η κωμόπολη Mittersil, 28 χλμ ανατολικά. Ο δρόμος περνάει σχεδόν παράλληλα με τον ποταμό Salzach, διατρέχοντας τα όρια μιας μικρής κατοικημένης κοιλάδας που απλώνεται στα 900 μ. Και εδώ, οι γραφικοί οικισμοί εμφανίζονται απόλυτα εναρμονισμένοι με το τοπικό οικοσύστημα των Αλπεων.

Πολλές από τις προσόψεις των ξύλινων σπιτιών είναι ζωγραφισμένες με εκπληκτικές παραστάσεις, ενώ γλάστρες κάθε μεγέθους, ασφυκτικά γεμάτες με πολύχρωμα λουλούδια, συνιστούν αναπόσπαστο ντεκόρ κάθε αγροτικής κατοικίας. Αν στρέψετε, ωστόσο, το βλέμμα σας ψηλά, θα διαπιστώσετε πως ο ορίζοντας -προς κάθε κατεύθυνση- «κλείνει» από χιονισμένες κορυφές που φτάνουν τα 3.000 μ. Εντυπωσιακά συμπλέγματα καταπράσινων βουνών συνθέτουν εδώ ένα τοπίο ανείπωτης αλπικής ομορφιάς και θα σας… υποχρεώσει να κάνετε πολλές στάσεις.

Μετά την κωμόπολη Mittersil, συνεχίστε ανατολικά πάνω στην οδική αρτηρία 168, με κατεύθυνση τις κωμοπόλεις Uttendorf, Steindort και Bruck. Στη Bruck, γυρίστε την πλάτη σας στον Βορρά και ακολουθήστε τον μικρό επαρχιακό άξονα 107 – Grossglockner Hochalpenstrasse (Grossglockner High Alpine Road). Πρόκειται για τον… «Δούρειο Ιππο» που θα σας βάλει μέσα στον περίφημο παγετώνα Pasterze, που αγκαλιάζει τα πόδια του ορεινού γίγαντα Grossglockner.

Από τη μεσαιωνική εποχή, το πέρασμα των Αλπεων, που σήμερα είναι γνωστό με την ονομασία Grossglockner High Alpine Road, αποτελούσε έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς δρόμους μεταξύ Ιταλίας και Γερμανίας.

Η ιστορία του δρόμου χάνεται πολύ πίσω στον χρόνο, αφού ιστορικά ευρήματα αποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι είχαν διασχίσει τις Αλπεις σ’ αυτό το σημείο πριν από 3.500 χρόνια. Η κατασκευή του Grossglockner High Alpine Road ξεκίνησε στις 30 Αυγούστου 1930 και δόθηκε επίσημα στην κυκλοφορία στις 3 Αυγούστου 1935. Τα εγκαίνια του δρόμου έγιναν την επομένη (4/8/1935), με τη διεξαγωγή ενός διεθνούς αγώνα αυτοκινήτου και μοτοσικλέτας.

  • ΑΡΙΘΜΟΙ ΠΟΥ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΖΟΥΝ

Το κόστος του αλπικού οδικού άξονα άγγιξε τις 910.000.000 αυστριακές λίρες, 7.000.000 λίρες λιγότερες από τον αρχικό προϋπολογισμό (σε σημερινή αντιστοιχία, περίπου 53,5 εκατομμύρια ευρώ). Για την περάτωση των 48 χλμ. του αλπικού δρόμου εργάστηκαν 3.200 εργάτες, που δούλεψαν σε 1.800.000 βάρδιες! Στους 26 μήνες που διήρκησαν οι εργασίες κατασκευής ΤΟΥ Grossglockner High Alpine Road, μετακινήθηκαν 870.000 κυβικά μέτρα βράχων, κατασκευάστηκαν 15.750 κυβικά μέτρα προστατευτικού τείχους, κτίστηκαν 67 γέφυρες και εγκαταστάθηκε ένα δίκτυο τηλεφωνίας με 24 σταθμούς σε όλο το μήκος του.

  • Ινσμπρουκ

Στο «Best Western Leipziger» (0043 512 343525), στο «Goldener Adler» (0043 512 571111) και στο «Goldene Krone» (0043 512 586160).

  • Gross­glockner High Alpine Road

Στο σημείο του παγετώνα υπάρχει το «Gro­glockner Kaiser Franz-Josef-Haus» (00430 4824 2513). Στην τοποθεσία Fusch/Franz Rehl υπάρχει το «Dr.-Franz-Rehrl Haus» (00430 6545 7420) και το «Edelwei-Hutte» (00430 6545 7425).

  • Ινσμπρουκ

Συστήνεται το «Schwarzer Adler», το «Euro­pastuberl» και το «Alfred Miller’s Schoneck».

  • Gros­sglockner High Alpine Road

Πάνω στη διαδρομή του οδικού άξονα των Αλπεων, μπορείτε να γευματίσετε στο εστιατόριο «Dr.-Franz-Rehrl Haus», ενώ στο χώρο του παγετώνα είναι το «Kaiser Franz-Josef-Haus».

  • ΣΤΗΝ «ΥΨΗΛΗ ΠΥΛΗ» ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΓΕΤΩΝΑ PASTERZE

Ο Gros­sglockner High Alpine Road αποτελεί μια ορεινή διαδρομή που περνάει από τα 800 μ. στα 2.500 μ. Εξαιτίας αυτής της μεγάλης υψομετρικής διαφοράς, ενδέχεται να συναντήσετε διαφορετικές κλιματολογικές συνθήκες στα 48 χιλιόμετρά της.

Αμέσως μετά τις εγκαταστάσεις διοδίων, ο Grossglockner High Alpine Road ξεκινά να σκαρφαλώνει στις δασωμένες βουνοπλαγιές. Πρώτα ανεβαίνετε στα 2.260 μ., για να φτάσετε κατόπιν στα 2.428 μ, στο εστιατόριο «Franz Rehl Haus», απ’ όπου μπορείτε να απολαύσετε μια θαυμάσια πανοραμική θέα της περιοχής.

Από το σημείο αυτό ένα μονοπάτι 2 χλμ. οδηγεί στην κοντινή Edelweis Spitze (κορυφή Εντελβάις), στα 2.577 μ. Μετά το εστιατόριο ο δρόμος φτάνει τελικά στο Hochtor (Υψηλή Πύλη), το ψηλότερο σημείο της διαδρομής (2.503 μ.). Τα πυκνά ελατοδάση των προηγούμενων χιλιομέτρων αντικαθιστά ένα αλπικό τοπίο χαμηλής βλάστησης. Ακολουθήστε κατόπιν τη πορεία του αλπικού άξονα μέχρι το Guttal (2.450 μ.).

Εδώ, ο Grossglockner High Alpine Road διακλαδίζεται: νότια κατευθύνεται προς τις πόλεις Heiligenblut και Lienz, ενώ δυτικά οδηγεί στο δεύτερο μνημείο της αλπικής φύσης, τον παγετώνα Pasterze.

Ο μικρός οδικός άξονας Gletscherstrasse (ο δρόμος των Παγετώνων) που ξεκινά από τη διασταύρωση, καταλήγει μετά 9 χλμ. στην τοποθεσία Kaiser Franz Josef Hohe (2.362 μ.), μπροστά ακριβώς στον παγετώνα Pasterze.

Στο σημείο αυτό έφτασε το 1856 ο αυτοκράτορα Franz Josef, για να θαυμάσει τον μεγαλύτερο παγετώνα των Ανατολικών Αλπεων.

Στο Kaiser Franz Josef Hohe, θα υποκλιθείτε μπροστά στο ορεινό ανάστημα του χιονοσκέπαστου Grossglockner και στο λευκό μεγαλείο του παγετώνα Pasterze.

Στις μοντέρνες κτιριακές εγκαταστάσεις που υπάρχουν, μπορείτε να πιείτε ένα ζεστό ρόφημα, να γευματίσετε, να ενημερωθείτε διεξοδικά για τους παγετώνες, αλλά και να διανυκτερεύσετε αν το επιθυμείτε.

Επιτρέψτε, ωστόσο, στον εαυτό σας να απολαύσει την ανέγγιχτη αλπική φύση περπατώντας πάνω στον αιώνιο παγετώνα που φτάνει σε μήκος τα 7 χλμ.

Είναι μια εμπειρία που δεν πρέπει να χάσετε. Οπως άλλωστε και το Τιρόλο. Γιατί αξίζει να ζήσετε, έστω για μια φορά, αυτήν τη συναρπαστική οικολογική περιπέτεια των Αλπεων.

  • FAST INFO
  • ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟ­ΦΟΡΙΕΣ

Χρήσιμες πληροφορίες (όλο το 24ωρο) σχετικά με την κατάσταση του Grossglockner High Alpine Road (καιρικές συνθήκες, κατάσταση οδοστρώματος, κ.λπ.) δίνονται από την Grossglockner High Alpine Road PLC, Rainerstra?e 2, 5020 Salzburg, Austria. Tel.: +43 (0) 662 / 873 673, E-mail: info@grossglockner.at, Wedsite: www.grossglockner.at

  • Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΓΕΤΩΝΩΝ

Ο Gros­sglo­ckner High Alpine Road ανοίγει συνήθως στις αρχές Μαΐου και κλείνει στα τέλη Οκτωβρίου. Ωρες κυκλοφορίας: 1/5 – 15/6: 6 π.μ. – 8 μ.μ. 16/6 – 15/9: 5 π.μ. – 9.30 μ.μ. 16/9 – 31/10: 6 π.μ. – 7.30 μ.μ. Τελευταία είσοδος: 45 λεπτά πριν από τη δύση του ήλιου.

  • HOHE TAUERN NATIONAL PARK

Για πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργία και τον φυσικό πλούτο του Εθνικού Πάρκου μπορείτε να ενημερωθείτε στο (www.hohetauern.at).

  • ΑΛΠΙΚΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

Το Hohe Tauern National Park, γνωστό και ως «Water palace of the Alps», ιδρύθηκε το 1981 και φτάνει σε έκταση τα 1.815 τετρ. χλμ. Απλώνεται στις περιοχές τριών ομοσπονδιακών επαρχιών (Τιρόλο, Καρίνθια, Σάλτσμπουργκ) και θεωρείται το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο των Αλπεων. Στα όρια του πλούσιου σε νερά πάρκου υπάρχουν 266 κορυφές βουνών άνω των 3.000 μ., 250 παγετώνες και 551 λίμνες, ενώ έχουν φτιαχτεί πάμπολλες πεζοπορικές διαδρομές. Περισσότερα από 10.000 διαφορετικά είδη ζώων (αετοί, αγριοκάτσικα, λαγοί, καφέ αρκούδες, κ.λπ.) βρίσκουν καταφύγιο εδώ, ενώ στην τοπική χλωρίδα περιλαμβά­νονται ορισμένα εξαιρετικά σπάνια και ενδημικά αλπικά είδη.

Γράψτε ένα σχόλιο

Στεμνίτσα: Κόσμημα στις πλαγιές του Μαινάλου

  • Με βαριά ιστορία στην αργυροχρυσοχοΐα, η Στεμνίτσα, σκαρφαλωμένη στις πλαγιές του Μαινάλου και στο κέντρο μιας πανέμορφης ορεινής ενότητας χωριών της Αρκαδίας, ανανεώνει το προφίλ της σήμερα
Φωτογραφία

Στεμνίτσα

Στη Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας της Στεμνίτσας οι σπουδαστές της παραδοσιακής τέχνης- 22 σήμερα – δουλεύουν πάνω σε ατομικούς πάγκους ή και στο σχεδιαστήριο. Ντυμένοι κάζουαλ, εν μέσω ζωγραφισμένων τοίχων, παραπέμπουν στο πνεύμα ελευθερίας της Σχολής Καλών Τεχνών, αν και συνδυάζουν την αυστηρότητα του παλιού καλού τεχνίτη του αρκαδικού χωριού, που κουβαλάει μια βαριά ιστορία όχι μόνο στην αργυροχρυσοχοΐα αλλά και στον χρυσό, στον μπρούτζο, στον χαλκό, στην κατασκευή καμπανών και αλλού.

Σήμερα, σε όλη τη Στεμνίτσα μπορεί να υπάρχουν όλα κι όλα τρία εργαστήρια αργυροχρυσοχοΐας (των Γυφτοπούλου Βούλας, Θανάση Ασημακόπουλου και Σαρακινιώτη- Μπενοπούλου Σοφίας), τίποτα όμως δεν σβήνει την ακμή που γνώρισε η παραδοσιακή τέχνη τον 18ο και 19ο αιώνα. Τότε ακριβώς, οι τεχνίτες ταξίδευαν σε όλη την Ελλάδα και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι στεμνιτσιώτικες καμπάνες χτυπούσαν στα πέρατα της Γης και το μυστικό της επιτυχίας δεν διέρρεε, αφού η συνθηματική γλώσσα των ντόπιων δεν «ξεκλειδωνόταν» εύκολα! Ούτε οι ομορφιές και τα μυστικά της Στεμνίτσας- που γνωρίζει μεγάλη τουριστική ακμή με ξενώνες και ταβέρνες- «ξεκλειδώνονται» εύκολα σήμερα και θα χρειαστεί να περπατήσετε αρκετά μέσα στον οικισμό για να μαζέψετε εικόνες και να ανακαλύψετε την ψυχή του τόπου. Το βιβλίο του Λαογραφικού Μουσείου μάλιστα θα σας βοηθήσει στην περιήγησή σας.

Αρχίστε από την καρδιά του οικισμού (τη «δημοσιά»), έναν στενό δρόμο που γύρω του συγκεντρώνονται μαγαζιά, εργαστήρια και δημόσια κτίρια. Ο δρόμος κάποια στιγμή ανοίγει, σχηματίζεται η πλατεία του χωριού και τα καφενεία, η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου με το περίτεχνο καμπαναριό, το δημαρχείο και οι ταβέρνες αποτελούν τον κοινωνικό πυρήνα της Στεμνίτσας. Από οποιοδήποτε σημείο επιλέξετε μπορείτε να ακολουθήσετε ένα από τα καλντερίμια που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στο χωριό. Κάποια από αυτά σταματούν σε μεγάλες αυλές και άλλα συνεχίζουν ως μονοπάτια, που οδηγούν σε χωράφια και σε πηγές του δάσους του Μαινάλου.

Αυτό που δεν πρέπει να χάσετε είναι η βόλτα στην ιστορική γειτονιά του Κάστρου, με τα κτίρια-κοσμήματα, όπως αυτό του οπλαρχηγού του 1821 Γεώργιου Ροϊλού. Επίσης, θα πρέπει να θυμάστε πως τα αρχικά μονώροφα σπίτια των κατοίκων, με το κατώι για τα ζώα και τις αποθήκες, στα μέσα του 19ου αιώνα και λόγω του πλούτου του χωριού τότε μετατρέπονται σε πολυώροφα και παίρνουν πυργοειδή μορφή. Αυτό λοιπόν εξηγεί τη συνύπαρξη των δύο ειδών οικίας, ενώ αν θέλετε μια γεύση από τα πιο εντυπωσιακά τριώροφα σπίτια, ψάξτε το Τρικολώνιο του 1854, αλλά και την Οικία Χατζή, που στεγάζει το Λαογραφικό Μουσείο από το 1985. Η Στεμνίτσα σήμερα, χτισμένη ανάμεσα σε τέσσερις ρεματιές και πάνω στα ερείπια- κατά τον Παυσανία- της αρχαίας Υψούς, δεν αποτελεί ένα συνηθισμένο πέρασμα για τη Δημητσάνα, ούτε το μικρό διάλειμμα των αθλητών του rafting στον Λούσιο ποταμό. Διεκδικεί θέση στον τουριστικό χάρτη.

  • ΚΕΙΜΕΝΑ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ν. ΜΑΝΙΑΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ, ΤΑ ΝΕΑ, Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

Γράψτε ένα σχόλιο

36 ώρες πολιτιστικής «τρέλας» στο Σακραμέντο

The New York Times

Το Σακραμέντο, η πολιτειακή πρωτεύουσα της Καλιφόρνιας, ευρισκόμενο στη συνδρομή δυο ποταμών, έχει τη γοητεία της μικρής πόλης, διαθέτει μεγάλη θεατρική παράδοση, ευχάριστα εστιατόρια και έντονη πολιτιστική ζωή. Διαθέτει επίσης πράσινο και οι κάτοικοί της υπερηφανεύονται ότι υπάρχουν περισσότερα δένδρα κατά κεφαλήν απ’ οποιαδήποτε άλλη πόλη του κόσμου, με εξαίρεση το Παρίσι.

  • Παρασκευή
  • 4 μ.μ. Βόλτα στο Κυβερνείο

Μια περιήγηση στο νεοκλασικό κτίριο του California State Capitol, όπου στεγάζεται το γραφείο του κυβερνήτη, θεωρείται απαραίτητη για τον επισκέπτη, ο οποίος θα έχει την ευκαιρία να θαυμάσει στο εσωτερικό του πλήθος έργων τέχνης κι ένα εντυπωσιακό μαρμάρινο άγαλμα του Κολόμβου και της βασίλισσας Ισαβέλας. Λίγα τετράγωνα πιο κάτω, στο Ella Dining Room and Bar μπορεί να απολαύσει το δείπνο του σ’ ένα σύγχρονο εστιατόριο, με τοπικά προϊόντα.

  • 9 μ.μ. Θέατρο και ποτό

Το Σακραμέντο έχει πλούσια θεατρική ζωή, με την παράσταση The Maintenance Man να ξεχωρίζει, αυτή την περίοδο, στο θέατρο B Street Theatre. Και μετά, όποιος θέλει να συνεχίσει τη βραδιά του μπορεί να επισκεφθεί το Harlows, όπου στο υπόγειο θ’ ακούσει ζωντανή μουσική ροκ και τζαζ, ενώ στο Momo Lounge, επάνω, θ’ απολαύσει το ποτό του στους άνετους καναπέδες.

  • Σάββατο
  • 9 π.μ. Στη σκιά μιας μιμόζας

Για να ανεβείτε στο Tower Cafe πρέπει να ξεκινήσετε νωρίς, ώστε να εξασφαλίσετε τραπέζι, στη βεράντα και στη σκιά μιας μιμόζας. Αλλά κι αν μείνετε μέσα δεν θα χάσετε, καθώς θα περιβάλλεστε από μια εξαιρετική συλλογή πινάκων. Το Crocker Art Museum με έργα από την προϊστορική μέχρι τη σύγχρονη εποχή είναι ό,τι καλύτερο, ενώ ενδιαφέρον έχει και το ίδιο το κτίριο, κατασκευασμένο το 1872.

  • 1 μ.μ. έως το βράδυ. Στην παλιά πόλη

Επισκεφθείτε το παλιό Σακραμέντο, όπου μπορείτε να πάρετε μια γεύση από Αγρια Δύση και περάστε από το Pilothouse Restaurant, αλλά και το μουσείο σιδηροδρόμων California State Railroad Museum, όπου εκτίθενται αναπαλαιωμένοι συρμοί και βαγόνια, στα οποία μπορείτε και να επιβιβαστείτε. Στο κέντρο της πόλης, κάντε μια βόλτα στα καταστήματα και τις γκαλερί. Για μια γεύση σύγχρονης κουζίνας του Σακραμέντο κάντε κράτηση στο Grange, ένα καλοφροντισμένο εστιατόριο στο Citizen Hotel. Αν είστε τυχεροί μπορεί να πετύχετε ένα από εκείνα τα Σάββατα που οι γκαλερί μένουν ανοιχτές μέχρι αργά το βράδυ με ζωντανή μουσική.

  • Κυριακή
  • 11 π.μ. Στη λαϊκή

Αν και βρίσκεται κάτω από ανισόπεδη διάβαση, η λαϊκή αγορά Sunday Certified Farmer’s Market είναι ό,τι πρέπει για να ξεκινήσετε τη μέρα. Μετά την περιήγηση στην αγορά, αποτολμήστε ποδηλατάδα κατά μήκος του ποταμού Αμέρικαν, ακολουθώντας την πορεία του Jedediah Smith Memorial Bike Trail.

Χρήσιμες πληροφορίες

  • Πού θα μείνετε:

Citizen Hotel (926 J Street, 916-447-2700, www.citizenhotel.com), Inn & Spa at Parkside (2116 6th Street, 916-658-1818, www.innatparkside.com).

  • Τι θα κάνετε:

California State Capitol (10th and L Streets, 916-324-0333, www.capitolmuseum.ca.gov), Ella Dining Room and Bar (1131 K Street, 916-443-3772, www.elladiningroomandbar.com), B Street Theatre (2711 B Street, 916-443-5300, www.bstreettheatre.org), Harlows (2708 J Street, 916-441-4693, www.harlows.com), Tower Cafe (1518 Broadway, 916-441-0222, www.towercafe.com), Crocker Art Museum (216 O Street, 916-808-7000, www.crockerartmuseum.org), Grange (926 J Street, 916-492-4450, www.grangesacramento.com).

  • Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 07/11/2009

Γράψτε ένα σχόλιο

Τα αμφιθεατρικά Λαγκάδια

  • Απέχουν 60 χιλιόμετρα από την Τρίπολη κοντά στο φράγμα του ποταμού Λάδωνα
  • Του Ντινου Κιουση, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 07/11/2009

Τα Λαγκάδια, είναι ένα όμορφο κεφαλοχώρι της Αρκαδίας, χτισμένο αμφιθεατρικά στα 900 μ περίπου. Τα πετρόκτιστα διώροφα και τριώροφα είναι ένα θέαμα ιδιαίτερα επιβλητικό λόγω και της υψομετρικής διαφοράς.

Στη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια του 1931 διαβάζουμε:

«Κωμόπολις της επαρχίας Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας, ερχομένη δευτέρα κατά τον πληθυσμόν εν τω νομώ μετά την Τρίπολιν. Ησαν άλλοτε έδρα του τέως δήμου Λαγκαδίων και νυν ομωνύμου κοινότητος και είναι εκτισμένα αμφιθεατρικώς εις ύψος 850 μ. επί της ΝΑ πλευράς βραχώδους βουνού, του οποίου τα ύδατα σχηματίζουσι τον Τουθόαν ποταμόν (Λαγκαδινό ποτάμι) συμβάλλοντα εις τον Λάδωνα».

  • Πώς χτίστηκαν

Το χωριό κτίστηκε μεταξύ του 13ου και 16ου αι. και κατά μία εκδοχή, οι πρώτοι κάτοικοι ήταν οι μαστόροι που έχτισαν το κάστρο της Ακοβας, στα χρόνια της Φραγκοκρατίας. Πρώτη αναφορά στα Λαγκάδια γίνεται το 1693 σε σημείωση του κώδικα της μονής Αιμυαλών απ’ όπου διαβάζουμε:

«Για το χτίσιμο της σημερινής κωμόπολης των Λαγκαδίων υπάρχουν τρεις εκδοχές:

α) Στις αρχές του 13ου αιώνα, την εποχή δηλαδή της Φραγκοκρατίας, ο ιππότης De Lienne έφερε Φράγκους τεχνίτες για να χτίσουν το κάστρο της Ακοβας (τα ερείπιά του σώζονται κοντά στο χωριό Γαλατά). Οι τεχνίτες παρέμειναν στην περιοχή και μαζί με απογόνους του De Lienne ίδρυσαν τα Λαγκάδια και υπήρξαν οι αρχηγοί της οικογένειας των Δεληγιανναίων.

β) Ο ιππότης της Ακοβας De Lienne, είχε γραμματέα έναν Ελληνα από τη Σμύρνη, ο οποίος απήγαγε την κόρη του Ιππότη και εγκαταστάθηκε, μαζί με άλλους πιστούς του, στη θέση «Λαγκάδια», όπου ιδρύθηκε μικρός οικισμός, ο οποίος αργότερα εξελίχθηκε σε σημαντική κωμόπολη.

γ) Κατά τον Τάκη Κανδηλώρο, τα Λαγκάδια χτίστηκαν κατά τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Από τον 13ο αιώνα δεσπόζει η οικογένεια των Δεληγιανναίων, που θεωρούνται απόγονοι του Jean (Ιωάννη) De Lienne, ή του Πέτρου εκ Σμύρνης (γραμματέα του De Lienne).

(Γεώργιος Θ. Παπαθεοδώρου)».

Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους τα Λαγκάδια άρχισαν να αναπτύσσονται και ο πληθυσμός τους από 2.000 κάτοικοι έφτασε τους 6.800.

Ας κάνουμε όμως πάλι μια «βουτιά» στο παρελθόν:

«Ευδοκιμούσιν η άμπελος, οι δημητριακοί καρποί, τα οπωροφόρα δένδρα και ιδία καρυαί… το δε ποσόν της γεωργικής παραγωγής ανέρχεται εις 85.980 οκάδες σίτου, 61.220 αραβοσίτου, 35.000 οίνου, 4.670 κριθής και 2.000 καρύων. Η κτηνοτροφία αντιπροσωπεύεται υπό 5.000 αιγοπροβάτων, 350 χοίρων και 2.000 ορνίθων, η δε κτηνοτροφική παραγωγή ανέρχεται εις 4.000 οκάδας γάλακτος, 15.000 οκάδες τυρού, 2.500 οκάδες ερίων και 144.000 ωά».

Νοικοκυραίοι οι Λαγκαδινοί, αλλά η αύξηση του πληθυσμού έφερνε και την αντίστοιχη ζήτηση. Πολλοί έφυγαν μετανάστες και ο πληθυσμός από 6.800 το 1897 μειώθηκε σε 3.049 το 1928. Η μετανάστευση συνεχίστηκε και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα οι κάτοικοι είναι περίπου 700 και ασχολούνται με τη γεωργοκτηνοτροφία και λίγο με τον τουρισμό.

Η φήμη των Λαγκαδίων οφείλεται πρωτίστως στους εξαίρετους μαστόρους πέτρας και στους Δεληγιανναίους, ιστορική οικογένεια κοτζαμπάσηδων, απ’ όπου προερχόταν και ο πρωθυπουργός Θεόδωρος Δεληγιάννης, που δολοφονήθηκε το 1905.

  • Τα αξιοθέατα

Περπατήσετε μέσα στο χωριό και θαυμάστε τα πέτρινα σπίτια, το ιστορικό σπίτι των Δεληγιάννηδων στην Πάνω Γειτονιά και τις παλιές εκκλησίες των Αγίων Ταξιαρχών (1805), στην πλατεία των Ηρώων, και των Αγίων Αποστόλων (1854), στην Κάτω Γειτονιά με τα ιδιαίτερα κωδωνοστάσια.

Επίσης, δείτε το επιβλητικό κτίριο του Γυμνασίου, κτισμένο το 1868 με δωρεά του Α. Δημητρακόπουλου, τον ναό του Τιμίου Προδρόμου (1808), κάτω από το σπίτι των Δεληγιανναίων που κτίστηκε σε 40 μέρες επειδή τόσο περιθώριο είχαν δώσει οι Τούρκοι και το «Ρολόι» – βρίσκεται στην είσοδο του χωριού.

Ακόμα αξίζει να πάρετε τον δρόμο προς Σταυροδρόμι. 12,5 χλμ. μετά τα Λαγκάδια θα συναντήσετε το φράγμα του Λάδωνα ποταμού. Πρόκειται για ένα φράγμα σπάνιας ομορφιάς, εξαιτίας των μαιάνδρων της κοίτης του Λάδωνα, που έχουν σχηματίσει λίμνη.

Χρήσιμες πληροφορίες

  • Πώς θα πάτε:

Με αυτοκίνητο απέχει από την Τρίπολη 60 χιλ. και 15 χλμ. από Βυτίνα.

  • Που θα μείνετε:

HOTEL ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΜΑΝΙΑΤΗΣ, τηλ. 27950-43.221, 43.540. Κλασικό και όμορφο ξενοδοχείο μέσα στο χωριό

Παραδοσιακοί ξενώνες Κρύα Βρύση, τηλ. 6977-212.466, 27.950-82.254.

Ομορφα στούντιο λίγα χλμ εξω από το χωριό.

  • Πού θα φάτε:

Υπάρχουν διάφορες ταβέρνες στο χωριό και στη γύρω περιοχή με καλό φαγητό. Συνιστώ επίσης το εστιατόριο στο ξενοδοχείο Μανιάτη. Εχει απ’ όλα και πεντανόστιμα.

Γράψτε ένα σχόλιο

Άραχθος: Ο ζωοδότης των Τζουμέρκων

  • ΚΕΙΜΕΝΟ- ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ, ΤΑ ΝΕΑ, 23/10/2009
  • Το όνομά του προέρχεται από το ρήμα αράττω, δηλαδή χτυπάω με δύναμη, συντρίβω. Όμως αυτό δεν τρομάζει τους λάτρεις της περιπέτειας, οι οποίοι γοητεύονται από την ομορφιά του φαραγγιού του, τους καταρράκτες του, αλλά και τα μνημεία της περιοχής

Καταρράκτης Κλίφκης

Φωτογραφία

O λαϊκός μύθος λέει ότι ο Άραχθος, ο ποταμός θεός, γεννήθηκε στην Πίνδο. Όμως τα αδέλφια του, ο Αχελώος, ο Αλιάκμονας και ο Αώος ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή ο Αχελώος και ο Πηνειός, ένα βράδυ τον άφησαν μόνο του στα βουνά. Συνειδητοποιώντας όταν ξύπνησε το πρωί ότι τον έχουν εγκαταλείψει, έτρεξε προς τη θάλασσα να τους προλάβει. Γκρινιάζοντας για την τύχη του, παρέσερνε θυμωμένος ό,τι συναντούσε στο διάβα του, με το βουητό του να αντιλαλεί στις απόκρημνες πλαγιές από όπου κατρακυλούσε.
Ο Άραχθος είναι από τους αγαπημένους προορισμούς για τους έμπειρους rafters, αλλά και για όσους θέλουν να δοκιμάσουν πρώτη φορά την ικανότητά τους στο κουπί. Χωρίζεται σε τέσσερις διαδρομές με ποικίλους βαθμούς δυσκολίας, με δημοφιλέστερη αυτή που περνάει από το φαράγγι του και καταλήγει στο γεφύρι της Πλάκας. Το μήκος της είναι περίπου 9 χλμ. και ο βαθμός δυσκολίας είναι 2- 3, δηλαδή εύκολης έως μέτριας.
Αφετηρία είναι το γεφύρι της Πολιτσάς. Θα κατεβάσετε τον εξοπλισμό και τη βάρκα από ένα σχετικά απότομο και σαθρό μονοπάτι έως το πλάτωμα που είναι κοντά στο νερό όπου θα δεχτείτε το μάθημα του οδηγού σας. Σύντομα θα βρεθείτε στο νερό όμως έπειτα από περίπου 2 χλμ. θα αφήσετε τη βάρκα και θα περπατήσετε για λίγο προς τον καταρράκτη της Κλίφκης, ο οποίος μέσα από ένα στενό πέρασμα με κάθετους γυμνούς βράχους ρίχνει από ψηλά τα νερά του, τα οποία καταλήγουν στον Άραχθο. Το εντυπωσιακό φαράγγι, οι πηγές που μπορούν να σας ξεδιψάσουν ενώ είστε μέσα στη βάρκα, οι μικροί καταρράκτες που θα σας λούσουν κατά τη διάρκεια της διαδρομής και τέλος το επιβλητικό γεφύρι της Πλάκας θα σας κάνουν να αγαπήσετε για πάντα αυτόν τον τόπο.

Γεφύρι Πλάκας

Φωτογραφία

Γεφύρι Πολιτσάς

Φωτογραφία

Φωτογραφία

info

●Οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή είναι: Via Νatura (26850 31200, 6972223574, 6979419773, www. vianatura.gr) και Trekking Ηellas (6972887860, 26510 71703, www. trekkinghellas.gr). ●Ο Άραχθος πηγάζει από τα δυτικά του όρους Λάκμου (Περιστέρι) στη θέση Οξιά του Δεσπότη, σε υψόμετρο 1.700. Κυριότερος παραπόταμός του είναι ο Καλαρρύτικος, με τον οποίο όταν συναντώνται μπαίνουν ορμητικά μέσα σε ένα φαράγγι βάθους 700 έως 800 μ. και πλάτους σχεδόν 20 μ. Προτού εκβάλει στον Αμβρακικό Κόλπο, ο Άραχθος έχει διανύσει 110 χλμ., έχει περάσει από τα φημισμένα γεφύρια της Πλάκας και της Άρτας και έχει «αιχμαλωτιστεί» στην τεχνητή λίμνη Πουρναρίου, δίνοντας ενέργεια σε ένα από τα μεγαλύτερα υδροηλεκτρικά εργοστάσια της ΔΕΗ. Είναι πλωτός για 42 χιλιόμετρα και το εντυπωσιακό φαράγγι του είναι υδατογενές και όχι σεισμογενές, ενώ από το 1881 έως το 1912 ήταν το σύνορο μεταξύ του ελληνικού και του τουρκικού κράτους.

Γράψτε ένα σχόλιο

Αρκαδία: Αρμονική συνύπαρξη

  • Η αξεπέραστη φυσική ομορφιά του τοπίου συνυπάρχει αρμονικά με τις ανθρώπινες δημιουργίες αποδεικνύοντας πως τίποτα δεν είναι αδύνατο όταν υπάρχει σεβασμός στην παράδοση και καλαισθησία. Η πρώτη κιόλας ευχάριστη έκπληξη έρχεται όταν, στρίβοντας δεξιά κάπου έντεκα χιλιόμετρα πριν από τη Δημητσάνα, φτάνεις έπειτα από λίγη ώρα να θαυμάζεις μια ιδανική πανοραμική θέα του χωριού Λαγκάδια. Δεν περιμένεις σε αυτό το χωριό να συναντήσεις τόσο επιβλητικά πέτρινα πολυώροφα αρχοντικά, μεγάλες εκκλησιές με εντυπωσιακά καμπαναριά και φιλόξενους ανθρώπους.

Αρκαδία: Αρμονική συνύπαρξη

Ο τουρισμός εδώ αναπτύσσεται γοργά αλλά ευτυχώς ήπια και με σεβασμό στην παράδοση. Αρκετά είναι τα μαγαζιά με παραδοσιακά προϊόντα της περιοχής, μέλι, αρωματικά βότανα και όσπρια, ενώ λίγοι αλλά προσεγμένοι ξενώνες υποδέχονται όσους παρεκκλίνουν της κλασικής πορείας προς Δημητσάνα. Οι ξακουστοί σε όλη την Ελλάδα Λαγκαδιανοί μάστορες της πέτρας, έχουν αφήσει στη γενέτειρά τους πλούσια δείγματα της τέχνης τους, όπως το σχολείο, τις εκκλησίες των Ταξιαρχών και του Αγίου Ιωάννη, γεφύρια, πυργόσπιτα?

Αρκαδία: Αρμονική συνύπαρξη

Με κατεύθυνση προς Νότο, μετά από περίπου ένα τέταρτο της ώρας μακριά από την πολύβουη Δημητσάνα, η πρώτη μεγάλη πλαγιά που φιλοξενεί μερικά από τα ομορφότερα σπίτια της Στεμνίτσας, κάνει την εμφάνισή της.

Κατά γενική ομολογία πάντως, η καλύτερη γωνία να θαυμάσετε το μεγαλύτερο κομμάτι του παραδοσιακού οικισμού, είναι αμέσως μετά τα τελευταία σπίτια, ανηφορίζοντας στο δρόμο προς Καρύταινα. Όπως μας λέει και ο Παυσανίας, εδώ βρισκόταν η αρχαία πολίχνη Υψούς, μια πολιτεία περικυκλωμένη από πυκνή βλάστηση, άγρια θηρία και ανθρώπους σκληρούς! Εδώ, στα 1.100 μέτρα υψόμετρο, άκμασε μια από τις γνωστότερες βυζαντινές πολιτείες του Μοριά.

Οι κάτοικοι, μάστορες του χαλκού, του χρυσού και του ασημιού στην πλειονότητά τους, δημιούργησαν δική τους εξαιρετική σχολή στην κατασκευή καμπανών και κοσμημάτων. Σίγουρα κάτι έχει μείνει από εκείνη την τέχνη, όπως μαρτυρούν τα λιγοστά αλλά πολύ προσεγμένα κοσμηματοπωλεία κατά μήκος του κεντρικού δρόμου που οδηγεί στην πλατεία του χωριού και η σχετική σχολή που λειτουργεί εδώ με μεγάλη επιτυχία. Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε το λαογραφικό μουσείο, με πλούσια και σπάνια εκθέματα που στεγάζεται σε ένα μεγάλο πυργόσπιτο του 18ου αιώνα.

Δεν εννοείται πάντως επίσκεψη σε αυτή τη γωνιά της ορεινής Αρκαδίας χωρίς να κατέβεις στο φαράγγι του Λούσιου και στις δύο μονές του που βρίσκονται εδώ και αιώνες αντικριστά η μία με την άλλη, η Προδρόμου και η Φιλοσόφου, αν και κατά την ταπεινή μου άποψη, ο ιδανικός ίσως τρόπος για να κλείσει αυτό το κομμάτι της περιήγησης είναι μια βόλτα μέχρι τις όχθες του ποταμού και την αρχαία Γόρτυνα. Ούτε ένα λεπτό με τα πόδια από την όχθη που θαρρείς ακόμα κατοικείται από νεράιδες, θα συναντήσετε τα ερείπια του Ασκληπιείου και των ιαματικών λουτρών αυτής της αρχαίας ισχυρής πόλης καθώς και μέρη τειχών και ακρόπολης. Μέσα από τη Γόρτυνα περνούσε ο δρόμος που ένωνε την Αθήνα με τις Μυκήνες, τη Μεγαλόπολη και την αρχαία Ολυμπία.

Προσπαθώ να φανταστώ τον περίλαμπρο ναό του Ασκληπιού στον οποίο ο Μέγας Αλέξανδρος, φανερά εντυπωσιασμένος, είχε αφιερώσει το θώρακα και το δόρυ του κατά την επίσκεψή του εδώ. Αιώνες αργότερα, τα αντικείμενα βρίσκονταν ακόμα εκεί, μπροστά στα μάτια του επίσης εντυπωσιασμένου Παυσανία.

Ακολουθεί μια στιγμή ξεκούρασης και χαλάρωσης στη διπλανή όχθη του Λούσιου, του μικρού ποταμού μήκους 23 χιλιομέτρων που πηγάζει στο οροπέδιο της Καρκαλούς και εκβάλλει στον Αλφειό κοντά στην Καρύταινα, με μοναδική συνοδεία τον ακατάπαυστο ήχο του τρεχούμενου νερού και το ελαφρύ θρόισμα στις φυλλωσιές των δέντρων. Ίσως κάπου εδώ γύρω να λούστηκε και ο νεογέννητος Δίας, δίνοντας έτσι για πάντα το όνομα στον αρχαίο αυτό ποταμό?

Πάντα συντροφιά με τις απροσδιόριστες διαθέσεις του καιρού, ο δρόμος οδηγεί τελικά στην Καρύταινα, με κατεύθυνση στη συνέχεια προς τον μεγάλο κάμπο της Μεγαλόπολης. Το «Τολέδο της Ελλάδας», όπως το ονόμαζαν οι Φράγκοι, είναι ένα μικρό χωριό κοντά στον κάμπο της Μεγαλόπολης με ιστορία χιλιετιών. Η αρχαία Βρένθη έδωσε τη θέση της στην Καρύταινα κάπου στον 13ο αιώνα οπότε και χτίστηκε το ξακουστό της κάστρο. Αυτό και το όνομα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη χαρακτηρίζουν την ταυτότητα του χωριού μέσα στους πολυτάραχους αιώνες.

Αρκετές και σημαντικές οι εκκλησίες, όπως ο Άγιος Νικόλαος και η Ζωοδόχος Πηγή, πολλά τα πέτρινα ανηφορικά σοκάκια και αναρίθμητες οι γωνιές με τα επιβλητικά πέτρινα σπίτια που περιμένουν να τις εξερευνήσεις. Σίγουρα όμως η εικόνα που για καιρό θα συνοδεύει την ανάμνησή σου από την Καρύταινα είναι η εκπληκτική θέα από τα τείχη του απόρθητου κάστρου. Το ανηφορικό πέτρινο μονοπάτι σε οδηγεί έπειτα από λίγη ώρα στην πύλη και στο εσωτερικό και κοιτώντας τον οικισμό από εκεί ψηλά αισθάνεσαι πως πετάς. Κάτι ήξεραν οι Φράγκοι, οι Παλαιολόγοι και οι Τούρκοι που διαρκώς πάλευαν για να το κρατήσουν. Σήμερα το λιγότερο που έχεις να κάνεις περνώντας από την Καρύταινα είναι να ανέβεις σε αυτό το ύψωμα και να αφήσεις τη ματιά σου να γεμίσει εικόνες από τον τόπο ολόγυρα. Λίγο έξω από το χωριό υπάρχει η διάσημη μεγάλη γέφυρα του Αλφειού με το παλιό βυζαντινό γεφύρι στη σκιά της. Το ταξίδι απλά συνεχίζεται…

Πληροφορίες

  • ΠΩΣ ΘA ΠATE


Από την Αθήνα, οδηγείτε στην εθνική οδό Κορίνθου - Τρίπολης και περίπου οχτώ χιλιόμετρα μετά τη σήραγγα του Αρτεμισίου στρίβετε δεξιά και ακολουθείτε τις πινακίδες προς Βυτίνα, Δημητσάνα κ.λπ. Τα Λαγκάδια απέχουν 27 χιλιόμετρα από τη Βυτίνα, η Στεμνίτσα περίπου 13 από τη Δημητσάνα, ενώ η Καρύταινα 53 από την Τρίπολη και συνολικά 218 από την Αθήνα. Αναζητήστε πινακίδες για τα μοναστήρια, το φαράγγι και τον αρχαιολογικό χώρο, στη διαδρομή Δημητσάνας ? Ζάτουνας καθώς και στο κομμάτι προς Στεμνίτσα. Η διαδρομή φημίζεται για τη φυσική της ομορφιά.

  • ΠOY ΘA MEINETE


Εξαιρετικό είναι το «ΤΡΙΚΟΛΩΝΙΟΝ COUNTRY CLUB» (τηλ. 27950 - 81297) στη Στεμνίτσα, ενώ στα Λαγκάδια μπορείτε να ρωτήσετε για το πολυτελές «ΛΑΓΚΑΔΙΑ RESORT» (τηλ. 27950 - 43023), το «ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ» (τηλ. 27950 - 43221), τα «ΛΑΓΚΑΔΙΑ» (τηλ. 27950 - 43202) και το «AΓΝΑΝΤΙΟ STUDIOS» (τηλ. 27950 - 43671). Στην Καρύταινα ρωτήστε μεταξύ άλλων για τη «ΒΡΕΝΘΗ» (τηλ. 27910 - 31650) και τον ξενώνα του «ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ» (τηλ. 27910 -31262). Σε όλα αυτά τα χωριά θα απολαύσετε πέτρινους παραδοσιακούς ξενώνες, προσεγμένη διακόσμηση, πλήθος ανέσεων και, το κυριότερο, ζεστή ελληνική φιλοξενία.

  • ΠOY ΘA ΦATE


Μια εύκολη και σαφώς προτεινόμενη λύση είναι να καθίσετε για φαγητό σε ένα από τα πολλά εστιατόρια πάνω και κοντά στην κεντρική πλατεία της Στεμνίτσας, όπου και το παρκάρισμα είναι σχετικά εύκολο συγκριτικά με τη Δημητσάνα. Αν μείνετε για φαγητό στα Λαγκάδια, αναζητήστε τον «Μανιάτη» και τον «Αρτοζήνο», ενώ στα μέρη της Καρύταινας ρωτήστε για το «Σταυροδρόμι», το «Κονάκι» και την «Καρβουνιάρα». Όπως πάντα, το «Λημέρι του Τρύπα», ο «Θόλος» και ο «Δρυμώνας» σας περιμένουν στη Δημητσάνα. Στις προαναφερθείσες προσεγμένες επιχειρήσεις σας περιμένουν μεταξύ άλλων αγριογούρουνα και λαγοί στιφάδο, παστά χοιρινά με αβγά, χοιρινά με σέλινο, κοκορέτσια, κοκκινιστά κάθε είδους, φασολάδες, χυλοπίτες, σπιτικές μαρμελάδες και γλυκά του κουταλιού (κάστανο, καρυδάκι, κεράσι, μήλο και άλλα), λαχταριστές μπριζόλες και παϊδάκια, όλα με τη συνοδεία εξαιρετικών κρασιών από τη Μαντινεία και τη Νεμέα…

Γράψτε ένα σχόλιο

Πάρνωνας: Ενας κρυμμένος θησαυρός

  • Εκπληκτικά φαράγγια, μοναδικά οροπέδια, ιστορικές μονές, δασωμένες πλαγιές και πανέμορφα χωριά στο μεγαλύτερο ορεινό όγκο της Πελοποννήσου. Το εκτεταμένο δασικό δίκτυο σε συνδυασμό με το ομαλό έδαφός του, κάνουν τον Πάρνωνα ένα εξαιρετικό πεδίο για εκτός δρόμου οδήγηση και φυσιολατρικές δραστηριότητες.

Πάρνωνας: Ενας κρυμμένος θησαυρός

Οι δασικοί δρόμοι, που είναι σχεδόν όλοι σηματοδοτημένοι από το Δασαρχείο Σπάρτης, είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξερευνήσετε το μεγαλύτερο κομμάτι του βουνού – και εμείς σας προτείνουμε μια από τις πιο διαδρομή που ακολουθεί είναι μια από τις πολλές που μπορείτε να πραγματοποιήσετε στον Πάρνωνα.

Πάρνωνας: Ενας κρυμμένος θησαυρός

Με αυτήν τη διαδρομή θα κάνετε έναν γύρο, περίπου 40 χλμ., θα διασχίσετε ένα εκπληκτικό καστανόδασος, θα φτάσετε στην πανέμορφη Μονή Κοντολινάς στην καρδιά του δάσους και θα απολαύσετε ένα καταπράσινο τοπίο. Να ξέρετε επίσης πως το πρώτο τμήμα της διαδρομής (από τον Πραστό μέχρι την Καστάνιτσα) που έχει μήκος 15 χλμ. είναι ασφαλτοστρωμένο.

Αφήνετε πίσω σας τον Πραστό και κινείστε σε καλό ασφαλτόδρομο, ακολουθείτε τις πινακίδες και μετά 15 χλμ. περίπου φτάνετε στο πανέμορφο χωριό της Καστάνιτσας. Από εκεί συνεχίζετε τον κεντρικό δρόμο προς Πολύδροσο, σε εντυπωσιακό τοπίο γεμάτο καστανιές και 4 χλμ. μετά το χωριό βλέπετε αριστερά σας ένα εικονοστάσι και τον χωματόδρομο όπου θα πρέπει να στρίψετε.

Μηδενίστε τον χιλιομετρητή σας και ακολουθήστε τον καλοσυντηρημένο χωματόδρομο. Οι καστανιές απλώνουν τα κλαδιά τους πάνω από τον δρόμο, δημιουργώντας ένα εκπληκτικό σκηνικό (πάντως, όπως ενημερώνουν και οι πινακίδες, απαγορεύεται η συλλογή καρπών από τα ιδιόκτητα δέντρα).

  • Η Μονή Κοντολινάς

Ακολουθείτε τις ταμπέλες προς τη Μονή Κοντολινάς και 2,8 χλμ. από τη στιγμή που μπήκατε στον χωματόδρομο φτάνετε σε διασταύρωση με πινακίδα, όπου ο δρόμος αριστερά οδηγεί στη Μονή.

Η πινακίδα γράφει πως απέχει 3 χλμ., όμως θα χρειαστεί να διανύσετε περίπου 5 χλμ. για να φτάσετε στο προαύλιό της και να την ανακαλύψετε κρυμμένη μέσα στην πυκνή βλάστηση.

Είναι του 17ου αιώνα, όμως καταστράφηκε από τον στρατό του Ιμπραήμ και το καθολικό είναι το μόνο τμήμα που σώθηκε. Η ιστορία της καταγράφεται από το 1628 μέχρι το 1834 και οι τοιχογραφίες του Κουλίδα (1767) εντυπωσιάζουν ακόμη και σήμερα, αλλά οι χαμηλότερες έχουν καταστραφεί.

Το μοναστήρι ήταν αρχικά αφιερωμένο στον Αγιο Νικόλαο, αλλά λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών ήταν δύσκολη η λειτουργία του τον Δεκέμβριο που είναι η γιορτή του αγίου. Μετά την επανάσταση τού δόθηκε και το όνομα του Παντελεήμονος Κοντολινάς, που γιορτάζει τον Ιούλιο και είναι ευκολότερη η πρόσβαση.

Επιστρέφετε στην τελευταία διασταύρωση, όπου έχετε δύο επιλογές: ή να στρίψετε δεξιά και να επιστρέψετε στην Καστάνιτσα ή να στρίψετε αριστερά και να συνεχίσετε τον χωματόδρομο που θα σας βγάλει στον Πραστό.

Αν επιλέξετε τον δεύτερο δρόμο θα πρέπει να γνωρίζετε πως τα επόμενα 4 χιλιόμετρα είναι δύσκολα και επικίνδυνα, καθώς ο δρόμος είναι στενός, απάτητος, περνάει πλάι σε γκρεμό και έχει μεγάλα νεροφαγώματα.

Θα πρέπει να διαθέτετε σκληροτράχηλο όχημα και εμπειρία για να το προσπεράσετε, ειδικά αν έχει βρέξει ή χιονίσει, όμως το τοπίο θα σας αποζημιώσει και με το παραπάνω. Επειτα από αυτά τα 4 χλμ. ο δρόμος βελτιώνεται και κατηφορίζει για να σας φέρει ξανά στον Πραστό.

  • Η Καστάνιτσα

Την αποκαλούν «σταρ του Πάρνωνα» – όχι άδικα – μιας και το χωριό είναι χτισμένο από τους περίφημους Λαγκαδινούς μαστόρους, γεμάτο από λευκά σπίτια με στέγες από πλάκες σχιστόλιθου, κάποια από τα οποία μετρούν πάνω από 300 χρόνια ζωής. Από την πλατεία ξεκινάει το κεντρικό καλντερίμι που περνάει από το καφενείο «Κεντρικόν» και τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος.

Είναι η μητρόπολη του χωριού, κτισμένη το 1780 και με ξύλινο τέμπλο ρωσικής κατασκευής, το οποίο δώρισε η Αικατερίνη η Μεγάλη σε επιφανή Καστανιτσιώτη της Οδησσού. Από εκεί μπορείτε να ανεβείτε μέχρι τα ερείπια του πύργου Καψαμπέλη στην κορυφή ενός βράχου.

  • ΔΙΑΜΟΝΗ

«Ξενώνας Αντωνίου» (27550 52255). Επάνω στην πλατεία του χωριού, με περιποιημένα δωμάτια και θέα στα γύρω βουνά.

  • ΦΑΓΗΤΟ

«Ο Πάρνων» (6977434525, 6976892209). Τον χειμώνα θα το βρείτε ανοικτό μόνο το Σαββατοκύριακα, με μεγάλη ποικιλία γεύσεων, όπως κόκορα ή κατσικάκι κοκκινιστό, σφοντύλια (χειροποίητα «σκαστά» μακαρόνια με μυζήθρα), αλλά και φασολάδα.

«Το Στολίδι» (6979003528). Με μαγειρευτά φαγητά και της ώρας.

  • Κείμενα-φωτογραφίες: Λεωνίδας Τηνιακός, ΕΘΝΟΣ, 13/10/2009

Γράψτε ένα σχόλιο

Γύθειο: Η “Γη των Θεών”

  • Tο χαρακτηρίζουν τα νεοκλασικά σπίτια των πλούσιων ξυλεμπόρων και το νησάκι της Kρανάης. Γύρω του υπάρχουν όμορφες παραλίες για μπάνιο. Tο Γύθειο παραμένει πάντα ένας θελκτικός καλοκαιρινός προορισμός

Το Γύθειο σπάνια μένει χωρίς κόσμο και ο παραλιακός του δρόμος γεμίζει κάθε καλοκαίρι από αλλοδαπούς και Eλληνες τουρίστες. Tο νησάκι της Kρανάης, οι ταβέρνες, οι καφετέριες, τα μπαράκια, η αγορά της με τα εμπορικά και τουριστικά μαγαζιά είναι ο βασικός πόλος έλξης, και λιγότερο τα μυστικά που ακόμη κρύβει η πόλη και μπορείτε να τα ανακαλύψετε ανεβαίνοντας κάποια από τις τουλάχιστον 15 μαρμάρινες σκάλες που οδηγούν στις παλιές γειτονιές. Eκεί βρίσκονται τα νεοκλασικά σπίτια των πλούσιων ξυλεμπόρων μαζί, φυσικά, με τα νεόκτιστα.

Ο πύργος Τζανετάκη στεγάζει το Ιστορικό και Εθνολογικό μουσείο της Μάνης

Ο πύργος Τζανετάκη στεγάζει το Ιστορικό και Εθνολογικό μουσείο της Μάνης

Eνα από τα ωραιότερα σημεία από όπου έχετε και θέα στον οικισμό από ψηλά, είναι ο Aγιος Δημήτριος, η μονόχωρη παλαιοχριστιανική βασιλική με τις εντοιχισμένες ρωμαϊκές επιγραφές και το καμπαναριό.

Μοιάζει με νησιώτικο οικισμό ή ναυτική πολιτεία. Ετσι όπως ξεδιπλώνεται πανοραμικά η εικόνα του από το νησάκι της Κρανάης

Μοιάζει με νησιώτικο οικισμό ή ναυτική πολιτεία. Ετσι όπως ξεδιπλώνεται πανοραμικά η εικόνα του από το νησάκι της Κρανάης

Πολύ αξιόλογο είναι και το ρωμαϊκό θέατρο του 3ου αιώνα – το οποίο δυστυχώς είναι συνήθως γεμάτο… αγριόχορτα, ενώ στην είσοδό του υπάρχουν εγκαταλελειμμένα παλιά αυτοκίνητα. O χώρος ανασκάφηκε το 1891 από τον αρχαιολόγο Aνδρέα Σκιά.

Tο κοίλο του θεάτρου είχε διάμετρο 75 μέτρα και σώζονται οι έξι πρώτες σειρές των μαρμάρινων εδωλίων, μέρος της έβδομης και της όγδοης και τμήμα της ορχήστρας. Mεταξύ του θεάτρου και του στρατοπέδου που υπάρχει δίπλα διατηρούνται ίχνη παλαιοχριστιανικής βασιλικής του 3ου – 4ου αιώνα.

  • Το δημαρχείο

Στον παραλιακό δρόμο αυτό που εντυπωσιάζει είναι το κτίριο του δημαρχείου, φτιαγμένο το 1890. Eδώ στεγάζεται προσωρινά η αρχαιολογική συλλογή με σημαντικά εκθέματα. Tα πρωινά γεμάτη κίνηση είναι η εμπορική οδός Eρμού και η Bασιλέως Γεωργίου, ενώ το απόγευμα τα παιδιά παίζουν στην πλατεία με το ερειπωμένο κτίριο του Παρθεναγωγείου που λειτουργούσε ως σχολείο μέχρι το 1980.

  • ΓΥΗ ΘΕΩΝ

H μυθολογία λέει πως όταν ο Aπόλλωνας φιλονίκησε με τον Hρακλή για τον τρίποδα του μαντείου των Δελφών και συμφιλιώθηκαν ο τόπος εδώ ονομάστηκε Γύη Θεών – Γύθειο δηλαδή. Aναφέρεται για πρώτη φορά στα «Eλληνικά» του Ξενοφώντα. Eχει κατοικηθεί από τα προϊστορικά χρόνια και ήταν επίνειο της αρχαίας Σπάρτης. Eπί ρωμαιοκρατίας και φραγκοκρατίας θεωρείτο από τα κυριότερα λιμάνια της Nότιας Πελοποννήσου και εδώ γινόταν εμπόριο πορφύρας, μαρμάρου και άλλων προϊόντων.

  • ΣTO NHΣAKI THΣ KPANAHΣ

Σύμφωνα με τη μυθολογία, στην Kρανάη, που κάποτε ήταν τετραπλάσια σε μέγεθος, διανυκτέρευσε η Ωραία Eλένη με τον Πάρι πριν από το ταξίδι τους στην Tροία. Tο νησάκι της Kρανάης (ή Mαραθονήσι) από το 1898 το ενώνει με τη στεριά μια στενή λωρίδα γης. Eπάνω του βρίσκονται το παλιό καρνάγιο, ο πύργος Tζανετάκη, ο φάρος του Γυθείου και το εκκλησάκι των αγίων Πέτρου και Παύλου.

O πύργος που στεγάζεται το Iστορικό και Eθνολογικό Mουσείο της Mάνης είναι εντυπωσιακός και έχει το όνομα του στρατηγού του απελευθερωτικού αγώνα Tζανετάκη Γρηγοράκη. Kτίστηκε το 1829. Στον πρώτο όροφο του κυρίως κτιρίου και στις τρεις αίθουσές του χειρόγραφα, έντυπα και παλιοί χάρτες δείχνουν τα δρομολόγια ξένων περιηγητών που επισκέφθηκαν τη Mάνη από την Aναγέννηση έως τον 19ο αιώνα. (Tηλ. 27330 24484)

  • Ο πέτρινος φάρος

Στην άκρη του νησιού βρίσκεται ο οκταγωνικός πέτρινος φάρος, κτισμένος το 1859 για να φωτίζει την είσοδο του λιμανιού του Γυθείου. Λειτουργούσε με πετρέλαιο μέχρι τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν χτυπήθηκε από οβίδα και έσβησε χωρίς ωστόσο να καταρρεύσει. Eπισκευάστηκε το 1949 και άρχισε να λειτουργεί με αυτόματο πυρσό ασετιλίνης.

Στην Kρανάη θα δείτε και τον παλιό ταρσανά. Γνώρισε δόξες από το 1936 μέχρι το 1950 όταν η συγκοινωνία ήταν ανύπαρκτη και όλες οι μεταφορές εμπορευμάτων στην περιοχή γίνονταν με τις μαούνες.

Tις έφερναν εδώ μαζί με τα τρεχαντήρια, τις γαΐτες, τις τράτες και άλλα σκαριά μία φορά τον χρόνο για συντήρηση στο καρνάγιο. H παρακμή του ταρσανά ξεκίνησε πριν από περίπου 18 χρόνια, όταν τα πλαστικά σκάφη αντικατέστησαν τα ξύλινα σκαριά που παροπλίστηκαν.

  • MEΓAΛEΣ ΠAPAΛIEΣ ΓIA OΛOYΣ

Γύρω από την πόλη του Γυθείου υπάρχουν μεγάλες παραλίες και ορμίσκοι και οι περισσότερες είναι οργανωμένες με ομπρέλες -ξαπλώστρες και κατάλληλες για οικογένειες ή ζευγάρια και παρέες. Θα βρείτε επίσης ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες, κάμπινγκ.

Στη νότια πλευρά βρίσκεται η τεσσάρων χιλιομέτρων παραλία του Mαυροβουνίου με εξοχικά, ξενοδοχεία, κάμπινγκ, ενοικιαζόμενα δωμάτια και ταβέρνες. H επόμενη μεγάλη και αμμώδης παραλία είναι το Bαθύ Aγερανού, τμήμα της οποίας έχει ομπρέλες και ξαπλώστρες, ενώ προσφέρεται η δυνατότητα για θαλάσσια σπορ.

Bόρεια θα βρείτε τη Σελινίτσα, την παραλία που προτιμούν οι ντόπιοι αφού είναι μεγάλη και οικογενειακή και στη συνέχεια τη Γλυφάδα ή Bαλτάκι, που ήταν το αρχαίο λιμάνι του Γυθείου.

Eδώ πατήστε φρένο καθώς το τοπίο έχει ενδιαφέρον. Yπάρχει ποτάμι που καταλήγει στην παραλία, αρχαίες πέτρες και ερείπια κτιρίων, ενώ οι χελώνες Kαρέτα έχουν εδώ φωλιές – όπως και στη Σελινίτσα, στο Bαθύ Aγερανού και στο Mαυροβούνι. Oι περισσότεροι πάντως θυμούνται αυτή την παραλία λόγω του ναυαγίου ενός μεγάλου φορτηγού πλοίου που ξεβράστηκε εδώ πριν από 22 χρόνια. Στη δεξιά πλευρά της λειτουργεί εστιατόριο-bar. Πιο ήσυχοι είναι οι αμμώδεις κολπίσκοι στα Tρίνησα, με καθαρά νερά και απέναντι τα ομώνυμα, ακατοίκητα δασωμένα νησάκια στα οποία μπορείτε να φτάσετε και κολυμπώντας, αφού τα νερά είναι ρηχά. Eκεί φυτρώνουν τα ενδημικά φυτά μανούσια (είδος νάρκισσου, το Narcissus tazetta).

ΔΙΑΜΟΝΗ

  • ΣΤΟ ΓΥΘΕΙΟ

«Aκταίον» (27330 23500).
«Γύθειον Hotel» (27330 23452).
«Πάνθεον» (27330 22289).

  • ΣΤΗ ΡΑΧΗ

«Γη Θεών» (27333 00633).

  • ΣΤΗ ΣΕΛΙΝΙΤΣΑ

«Nηρηίδες» και «Aέρηδες» (27330 24497, www.niriidesvillas.gr ).

  • ΣΤΟ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙ

«Kαλυψώ» (27330 24449).

«Σταυρός του Nότου» (27330 22415).
«Cavo Grosso» (27330 23488).

ΦAΓHTO

  • ΣΤΟ ΓΥΘΕΙΟ

«La Boheme» (27330 21992).
«Πότης» (27330 23245).
«Oστρια» (27330 24324).
«Saga» (27330 21358).
«H Tριπλέτα» (27330 25147).

Στο Mαυρο­βούνι Mπορείτε να καθίσετε στις τρεις ταβέρνες της πλατείας, τη «Mατούλα», τη «Συνά­ντηση» και τον «Kήπο του Πέτρου».

ΔIAΣKEΔAΣH

  • ΣΤΟ ΓΥΘΕΙΟ

«Mικρό καφέ», «Nαυαγοί», «Bazaar», Ωρόρα».

  • ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

«Γη Θεών» (27330 22307). O Δ. Πετροπουλάκης και η οικογένειά του φτιάχνουν παρθένο ελαιόλαδο, σαπούνι από ελαιόλαδο, ζυμαρικά, γλυκά κουταλιού, ενώ διαθέτουν και βότανα.

Bιολογικοί αμπελώνες Ξενοφώντα Kουτσογιάννη (27330 23930). Παράγει κόκκινα κρασιά με την ονομασία «Mέλανας Oίνος» και «Mαυρούδι». Στο κτήμα παράγουν και ένα εξαιρετικό βιολογικό ξίδι με την ονομασία «Aληθινό».

Bιολογικό κτήμα Kαράμπαμπας (27330 22381). Για λάδι, ελιές, βιολογικό μέλι, κάπαρη, πατέ ελιάς και κάπαρης, ξίδι με βότανα, θαλασσινό αλάτι κ.ά.

Στις Aιγιές βρίσκεται το κτήμα του Δ. Δημητριάδη (27330 91492) όπου παράγουν λάδι, ελιές, κάπαρη και πατέ ελιάς με την ονομασία «Eλίανθος».

  • ΒΑΛΥ ΒΑΪΜΑΚΗ, ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΕΡΑΚΟΣ, ΕΘΝΟΣ, 12/10/2009

Γράψτε ένα σχόλιο

Κέρκυρα… Το νησί που μάγεψε ποιητές και βασιλιάδες!

Το νησί που μάγεψε ποιητές και βασιλιάδες.
Το λιμάνι που ένωσε την Ανατολή με τη Δύση.
Ο τόπος που φιλοξένησε τον Οδυσσέα, τον πολυμήχανο ήρωα του Ομήρου, ο τόπος που διάλεξε ο Ποσειδώνας για να χαρεί τον έρωτά του με την Αμφιτρήτη, είναι ο ίδιος που εξακολουθεί να φιλοξενεί και να εμπνέει τους σημερινούς επισκέπτες: όμορφη, ρομαντική, φυσική, ιστορική μα προπάντων απρόοπτη, η Κέρκυρα ξετρελαίνει τον ταξιδιώτη. Η πιο συνηθισμένη ερώτηση στις ρεσεψιόν των ξενοδοχείων είναι: “μπορώ να μείνω λίγες μέρες ακόμα;”

Μπορεί να μην είναι πλέον ένας εξωτικός προορισμός για τους Ευρωπαίους, παραμένει όμως μια από τις πιο γοητευτικές γειτονιές της Ευρώπης. Με μια εντυπωσιακή χλωρίδα, απομονωμένες παραλίες, πεντακάθαρα νερά, μονοπάτια μέσα από σκιερούς, αιωνόβιους ελαιώνες, βυζαντινά εκκλησάκια, χωριά της περιόδου της Ενετοκρατίας, παραδοσιακά ελληνικά ταβερνάκια αλλά και τις πιο σύγχρονες παροχές διαμονής και διασκέδασης. Η Κέρκυρα είναι ο τόπος που αναζωογονεί το μυαλό και δραστηριοποιεί τις αισθήσεις του ανθρώπου.

Το κλίμα του νησιωτικού συμπλέγματος της Κέρκυρας είναι ζεστό Μεσογειακό. Το καλοκαίρι είναι ζεστό και σχετικά ξηρό με καταγάλανο ουρανό, συχνά δροσίζεται από εποχικούς ανέμους προσφέροντας ιδανικές συνθήκες για Σέρφινγκ, ενώ σπάνια διακόπτεται από βροχή. Τα ορεινά τμήματα προσφέρουν μεγαλύτερη δροσιά. Οι χειμώνες είναι μέτριοι. Βροχές πέφτουν κυρίως μεταξύ Νοεμβρίου και Μαρτίου. Κατά μέσο όρο έχουμε 3000 ώρες ηλιοφάνειας κατ έτος με μέση ημερήσια ηλιοφάνεια 8,5 ωρών.

Το νησιωτικό σύμπλεγμα της Κέρκυρας αποτελεί την Πύλη μεταξύ Ιονίου πελάγους και Αδριατικής θάλασσας, ανάμεσα στην ηπειρωτική Ελλάδα και την Ιταλία. Η στρατηγική  θέση των νησιών μέσα στη Μεσόγειο, πάνω στους βασικούς θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους, ήταν η αιτία που τα κατέστησε “μήλο της έριδος” για τις μεγάλες δυνάμεις κάθε εποχής. Η ίδια αυτή θέση επιτρέπει σήμερα την απευθείας αεροπορική σύνδεση της Κέρκυρας με όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες αλλά και την καθημερινή ακτοπλοϊκή σύνδεση με αρκετά λιμάνια της Ιταλίας, της Ηπειρωτικής Ελλάδας και της Αλβανίας. Με απλά λόγια, εύκολα έρχεσαι αλλά δύσκολα αποφασίζεις να φύγεις από εδώ.

Τα ευρήματα από ρωμαϊκές επαύλεις που έχουν ανακαλυφθεί σε ολόκληρο το νησί  αλλά και το φημισμένο Ανάκτορο Αχίλλειο αποδεικνύουν ότι η Κέρκυρα είναι ένας διαχρονικός τουριστικός προορισμός .

Το μεσογειακό κλίμα και η υψηλή ποιότητα διαβίωσης καθιστούν την Κέρκυρα ιδανικό τόπο διαμονής για οποιαδήποτε εποχή του χρόνου.
Έχει ήπιο Χειμώνα με σχετικά υψηλή θερμοκρασία (5-14ο C) και αρκετή ηλιοφάνεια (περίπου 4,5 ώρες ημερησίως).
Η Άνοιξη είναι εντυπωσιακή και προσφέρει στον επισκέπτη το προνόμιο να απολαύσει τον πλούτο της βλάστησης και των χρωμάτων που συνδυάζεται με τον εκλεκτικό περιηγητικό τουρισμό .
Οι γιορτές του Πάσχα γίνονται εδώ μοναδική εμπειρία ζωής .
Το Καλοκαίρι είναι η πιο δημοφιλής εποχή για την Κέρκυρα με τις πανέμορφες παραλίες και τα πεντακάθαρα νερά να προκαλούν για βουτιές ξενοιασιάς.
Το Φθινόπωρο είναι η εποχή του τρύγου, η περίοδος που όλο το νησί μοσχοβολά σταφύλι και ίσως η καλύτερη στιγμή να γνωριστεί κανείς με την καθημερινή ζωή του νησιού.
Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στην Κέρκυρα σημαίνει μουσική, ύμνοι, κάλαντα σε έναν ήσυχο, στολισμένο τόπο με ήπιο κλίμα και αρχοντική φινέτσα.

  • Μια παρέα

Οι ικανοποιητικές υποδομές και οι πολλαπλές δυνατότητες δραστηριότητας δημιουργούν διάθεση ομαδικών διακοπών στο νησιωτικό σύμπλεγμα της Κέρκυρας. Τα ταξίδια κινήτρων, ο συνεδριακός τουρισμός, ο σχολικός τουρισμός, τα clubs αυτοκινήτων Ferrari ή αντίκα και οι ομάδες με τις Harley Davidson δίνουν κάθε χρόνο το ραντεβού τους εδώ.

Αποτελεί επίσης έναν πολύ καλό προορισμό για διακοπές με παιδιά.
Μπορεί να μη διαθέτει Disneyland, παιδικά μουσεία, ζωολογικούς κήπους ή ό,τι άλλο έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε “παιδικό” όμως όλο το νησί είναι ουσιαστικά ένας μεγάλος παιδότοπος. Είναι ένα από τα λίγα μέρη στον κόσμο όπου τα παιδιά θα νιώσουν αυτό που έχουν πραγματικά ανάγκη: την τρυφερή, ανθρώπινη υποδοχή και φιλοξενία. Στην Κέρκυρα δεν υπάρχουν τροπικές ασθένειες, εγκληματικότητα, βία, επικίνδυνες θάλασσες και οποιασδήποτε μορφής “κακοτοπιές”. Τα παιδιά εδώ, όπως άλλωστε θα διαπιστώσετε κι εσείς, παίζουν με ασφάλεια στους δρόμους, στις πλατείες, σε παιδικές χαρές, στην ακροθαλασσιά. Ο τρόπος ζωής των Κερκυραίων είναι σχεδόν οικογενειακός. Αν το εξετάσετε θα διαπιστώσετε ότι τα παιδιά σας θα πρέπει κάποτε να τα φέρετε εδώ.

Στις γειτονιές της πόλης και των χωριών οι κάτοικοι έχουν τις πόρτες ανοιχτές, κάθονται κουβεντιάζοντας στα στενά δρομάκια, τα παιδιά τους παίζουν ανέμελα κι ο ξένος είναι πάντα καλοδεχούμενος . Με λίγα λόγια αυτό που χαρακτηρίζει την τοπική ζωή είναι η ασφάλεια και η φιλικότητα. Άλλωστε, νομίζετε ότι είναι τυχαίο που η λέξη philoxenia είναι ελληνική ή μήπως τυχαία αποφάσισε ο Όμηρος να τοποθετήσει στην Κέρκυρα τον τόπο που φιλοξένησε τον πολύπαθο Οδυσσέα;


  • Τόσα που δεν προλαβαίνεις..

Η φύση, η θάλασσα και η ιστορία της Κέρκυρας έχουν φροντίσει ώστε εσείς σήμερα, όποτε και αν έλθετε, όσο και αν μείνετε, ό,τι τύπος κι αν είστε, να βρείτε πρωτότυπες κι ενδιαφέρουσες καταστάσεις για να αθληθείτε και να ψυχαγωγηθείτε. Σε έναν τόπο με τουριστική παράδοση τουλάχιστον 130 χρόνων, με Ελληνική παιδεία και επιρροές από την “καλή κοινωνία” της Αγγλίας, της Γαλλίας και βέβαια της Βενετίας, σε έναν τόπο που συνηθίζει να μαζεύει το διεθνές jet-set για πολλές δεκαετίες, οι δυνατότητες για σπορ και αναψυχή είναι σίγουρα εντυπωσιακές.

  • Live it Love it !

Κέρκυρα, Παξοί, Αντίπαξοι, Οθωνοί, Ερείκουσα, Μαθράκι, Βίδο.
Ένας κόσμος που από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα ζει με σεβασμό στην παράδοση, εκσυγχρονίζεται χωρίς να χάνει τις ρίζες του, αναπνέει σε ένα καταπράσινο περιβάλλον, κολυμπά σε παρθένες θάλασσες, περπατά στα καντούνια της ευρωπαϊκής ιστορίας, βλέπει τα παιδιά του να παίζουν με ασφάλεια και διασκεδάζει ως Έλληνας, είναι ο κόσμος της Κέρκυρας.

Άνθρωποι χαμογελαστοί και φιλόξενοι, τόπος ιστορικός, φύση ευλογημένη σας περιμένουν να τους γνωρίσετε, να ζήσετε μαζί τους και είναι σίγουρο ότι φεύγοντας θα συνειδητοποιήσετε ότι μια νέα αγάπη θα σας συντροφεύει από δω και πέρα. Η Κέρκυρα είναι ο τόπος που όταν τον γνωρίσεις, θα τον αγαπήσεις για πάντα.

  • Πηγή: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κέρκυρας

Γράψτε ένα σχόλιο

Παλιότερα άρθρα »